Subscribe to our RSS Feed

ျပန္နိုင္ေပမယ္႔လည္း မျပန္နုိင္

ျပည္ပေရာက္သူမ်ား ျပန္လာနိုင္ေၾကာင္း သမၼတႀကီးေျပာေသာ္လည္း မျပန္ခ်င္သျဖင္႔ အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးျပၾက

"အေၾကာင္းအမ်ဳိးမ်ဳိးေၾကာင့္ ျပည္ပကို ေရာက္ေနၾကတဲ့ ျမန္မာႏုိင္ငံသား တုိင္းရင္းသားမ်ားကိုလည္း ျပစ္မႈ တစ္စံုတစ္ရာ က်ဴးလြန္ သြားတာမရွိဘူးဆုိရင္ အခ်ိန္မေရြးျပန္လာႏုိင္ဖုိ႔ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ စဥ္းစားေပးမွာျဖစ္ပါတယ္။ ျပစ္မႈ က်ဴးလြန္ခဲ့သည့္တုိင္ ထုိက္သင့္တဲ့ ျပစ္မႈခံယူဖုိ႔ ျပန္လာမယ္ဆုိရင္ေတာင္ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ သေဘာထားႀကီးစြာနဲ႔ စဥ္းစားေပးမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ႐ိုးသားတဲ့ စိတ္ရင္းေစတနာရွိသူတုိင္းဟာ ကုိယ့္ႏိုင္ငံကို ခ်စ္ၾကပါတယ္။ ကိုယ့္ႏုိင္ငံကို ေကာင္းစားေစလုိၾကပါတယ္။ " ဆိုၿပီး နုိင္ငံေတာ္သမၼတႀကီး ဦးသိန္းစိန္က ၾသဂုတ္လ ၁၇ ရက္ေန႔ မိန္းခြန္းမွာ ထည္႔သြင္းေျပာၾကားခဲ႔ပါတယ္။

နိုင္ငံေတာ္သမၼတႀကီးက
အေၾကာင္းအမ်ဳိးမ်ဳိးေၾကာင့္ ျပည္ပကို ေရာက္ေနၾကတဲ့ ျမန္မာမ်ား ျပန္လာနုိင္ေၾကာင္း ေျပာခဲ႔ေပမယ္႔လည္း အေၾကာင္းအမ်ဳိးမ်ဳိးေၾကာင့္ ျပည္ပကို ေရာက္ေနၾကတဲ့ ျမန္မာမ်ားက ျပန္မလာခ်င္တာေၾကာင္႔ အေၾကာင္းအမ်ဳိးမ်ဳိး ျပေနၾကျပန္ပါတယ္။

အစိုးရအဖြဲ႔အေနျဖင္႔ ျပစ္မႈက်ဴးလြန္ၿပီး ဝရမ္းေျပးျဖစ္ေနသူမ်ားကိုေတာင္ သေဘာထားႀကီးစဥ္းစားမယ္လို႔ ေျပာခဲ႔ပါတယ္။ ဒါေပမယ္႔လည္း ျပည္ပေရာက္ ျမန္မာအမ်ားစုက မျပန္ခ်င္တာေၾကာင္႔ အေၾကာင္းေတြ အမ်ိဳးမ်ိဳး ျပေနၾကတယ္ လို႔ ေဝဖန္သူေတြက ေျပာပါတယ္။

ျပည္ပေရာက္ အတိုက္အခံမ်ားအေနနဲ႔ နိုင္ငံေရးနဲ႔ နိုင္ငံေရးခိုလံုခြင္႔ရဖို႔ အျပင္းအထန္ ႀကိဳးစားခဲ႔ရေၾကာင္း၊ နုိင္ငံေရးနဲ႔ ပါတ္သက္ဖူးသူမ်ားကလည္း နိုင္ငံေရးနဲ႔ပါတ္သက္ဖူးတာေၾကာင္႔ ျပန္သြားရင္ အစိုးရက ဖမ္းမွာပဲ လို႔ အေၾကာင္းျပကာ ေရာက္ရာအရပ္မွာပဲ ဇိမ္က်က်ေနခ်င္ၾကေၾကာင္း။ ျပည္ပေရာက္နုိင္ငံေရးနဲ႔ပါတ္သက္သူမ်ားထဲတြင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ေလာက္ အေရးပါသူ မရွိေၾကာင္း။ ဒါေပမယ္႔ သူတို႔ကိုယ္သူတုို႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ထက္ အေရးပါတယ္ထင္ေနၾကေၾကာင္း၊ အခုလက္ရွိ အတိုက္အခံေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ တစ္ေယာက္လံုးကိုေတာင္ နိုင္ငံေရးခရီးစဥ္ေတြ သြားခြင္႔၊ မိန္းခြန္းေတြ ေျပာခြင္႔ ေပးထားတာကို အားလံုးသိနုိင္ေၾကာင္း။ ဒါက ျမန္မာနုိင္ငံကို မျပန္ခ်င္တာေၾကာင္႔ အေၾကာင္းျပခ်က္ သက္သက္သာျဖစ္ေၾကာင္း ကၽြမ္းက်င္သူ တစ္ဦးက ဆိုပါတယ္။

"ရီေတာ႔ ရီရတယ္ျပ... တခ်ိဳ႔ကေျပာၾကတယ္ သူတို႔ကနုိင္ငံေရးသမားႀကီးေတြေပါ႔.. ျပန္သြားရင္အဖမ္းခံရမယ္ေပါ႔...။ ကၽြန္ေတာ္ေမးခ်င္လိုက္တာဗ်... နိုင္ငံေရးမွာ ခင္ဗ်ားတို႔က ဘယ္ေလာက္မ်ားအေရးပါေနလို႔တုန္းလို႔...။

လြန္ခဲ႔တဲ႔ ၄ ရက္က ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ နုိင္ငံေရးခရီးစဥ္

အစိုးရအတုိက္အခံေတြထဲမွာ ေခါင္းေဆာင္းဆိုတဲ႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကိုေတာင္ အစိုးရက မဖမ္းတဲ႔အျပင္ ခရီးစဥ္ ေျဖာင္႔တန္းေခ်ာေမြ႔ေရးအတြက္က လံုၿခံဳေရး လုပ္ေပးေနတာ... ခင္မ်ားတို႔က ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ထက္အေရးပါတယ္လို႔မ်ား ေျပာခ်င္တာလား... လို႔ ေမးလိုက္ခ်င္ပါတယ္.. တကယ္ေတာ႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ နာမည္ျပၿပီး လုပ္စားေနၾကသူေတြခ်ည္းပဲ... နိုင္ငံေရးခိုလံုဖို႔ဆိုတာ လြယ္တာမွမဟုတ္တာ.. UNHCR က ျမန္မာအခ်င္းခ်င္းကို အမ်ိဳးမ်ိဳးက်စ္တယ္၊ စစ္တယ္ဗ်.. ၁၀ ႀကိမ္ေလာက္ အပယ္ခံၿပီးမွ တစ္ႀကိမ္ ကံေကာင္းလို႔ပါသြားတဲ႔လူေတြက ဘယ္လိုလုပ္ ျပန္ခ်င္မွာတဲ႔တုန္း... ၿပီးေတာ႔ သူတို႔ေတြက ဒီဖက္မွာ ေနသားက်ေနၾကၿပီ။ တစ္ေဆြလံုး တစ္မ်ိဳးလံုးေတာင္ ေခၚတဲ႔လူေတြ ေခၚေနၿပီး ေခၚဖို႔လုပ္ေနတဲ႔လူေတြ လုပ္ေနၾကၿပီ... ဒီေတာ႔ အစိုးရဖမ္းမွာေၾကာင္႔ မျပန္တာလို႔အေၾကာင္းျပရတာေပါ႔" လို႔ ေျပာပါတယ္။


ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ခရီးစဥ္ ေခ်ာေမြ႔ေရး တာဝန္ထမ္းေဆာင္ေနသည္႔ ယဥ္ထိန္းရဲ အရရွိတစ္ဦး

ျမန္မာနုိင္ငံမွာ အတိုက္အခံေခါင္းေဆာင္ ဆိုတဲ႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို အက်ယ္ခ်ဳပ္က လြတ္ေျမာက္ခြင္႔ေပးထားတာ ၁၀ လနီးပါးရွိၿပီျဖစ္ၿပီး နုိင္ငံေရးခရီးစဥ္မ်ားမွာေတာင္ အစိုးရက လံုၿခံဳေရးေတြ စီစဥ္ေပးေနပါတယ္။ အစိုးရကိုယ္စားလွယ္ေတြနဲ႔နလည္း ေတြ႔ဆံုခြင္႔ေပးၿပီး အေရးပါတဲ႔ အစည္းအေဝးေတြမွာေတာင္ ဖိတ္ၾကားထားတာေတြ ရွိပါတယ္။


နုိင္ငံျခားမွာ ေပ်ာ္ပါး ေစားေသာက္ေနၾကသည္႔ BDC အဖြဲ႔သားမ်ား

နုိင္ငံျခားေရာက္ျမန္မာတစ္ဦးကေတာ႔ မီးပံုမွန္ ျပန္လာမဲ့အခ်ိန္၊ အင္တာနက္ကို ယူက်ဴ.အစရွိသည္မ်ားကို မပိတ္ပင္ေတာ့တဲ့ အခ်ိန္ ၊ လမ္းေတြ ျပန္ေကာင္းမဲ့အခ်ိန္ ၊ ေဆးရံုမွာ ပတ္တီး၊ ဂြမ္း စသည္မ်ားကို စရိတ္သက္သာစြာနဲ. အလြယ္တကူ အသံုးျပဳႏိုင္မဲ့အခ်ိန္ ၊ အတင္းအက်ပ္၊ မထည့္မေနရ အလွဴခံ မေကာက္ေတာ့မယ့္ အခ်ိန္ ၊ ကိုယ္ပိုင္ကားကို လြတ္လပ္စြာ တရားဝင္ ဝယ္စီးႏိုင္မဲ့အခ်ိန္ ၊ ဖုန္းကဒ္ကို လမ္းေဘးဆိုင္တြင္ လြယ္ကူသက္သာစြာ ဝယ္ယူႏိုင္မယ့္ အခ်ိန္ ၊ လစာ ေကာင္းေကာင္း ရတဲ႔အခ်ိန္ က်မွ ျမန္မာနုိင္ငံကို ျပန္လာမယ္ လို႔ဆိုပါတယ္။

ဒါနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး နိုင္ငံျခားျပန္ ပါရဂူဘြဲ႔ရ ပညာရွင္တစ္ဦးက

"အဲ႔လိုလူေတြက အမ်ားႀကီးရွိတယ္... နုိင္ငံေတာ္အတြက္ ဘာမွလုပ္မေပးတဲ႔အျပင္ နုိင္ငံေတာ္ဖက္က ျပည္႔စံုမွ ျပန္လာမယ္ ဆိုတာေတြေပါ႔... ဒီလိုလူေတြ ထုနဲ႔ေဒးရွိတယ္... နိုင္ငံေတာ္ထက္ ကိုယ္႔ကိုယ္ကိုယ္ ပိုခ်စ္ၾကတယ္... နိုင္ငံရဲ႕ေရွ႕ေရးကို လံုးဝ မၾကည္႔ဘူး၊ ကိုယ္႔ေရွ႕ေရးကိုၾကည္႔တယ္... ကိုယ္႔နုိင္ငံနဲ႔ နုိင္ငံသားေတြ အတြက္ အလုပ္မလုပ္ေပးဘူး၊ သူမ်ားနုိင္ငံက နုိင္ငံသားေတြကို အလုပ္အေကၽြးျပဳတယ္... ျပည္သူေတြကို ကိုယ္ခ်င္းမစာဘူး... ဒါမ်ိဳးစိတ္ရွိတဲ႔လူေတြကေတာ႔ ျပန္လာဖို႔ ဘယ္လိုနားလည္ေအာင္ ေျပာေျပာ ျပန္လာမွာမဟုတ္ဘူး... သူတို႔က အခြင္႔ေရး သမားပဲေလ... သူတို႔လိုခ်င္တဲ႔ အခြင္႔အေရးေတြကိုေျပာထားတာပဲ.. " လို႔ ဆိုပါတယ္။

"ျမန္မာျပည္သူအတြက္ လုပ္ခ်င္ရင္ လုပ္လို႔ရတာေတြ အမ်ားႀကီးရွိတယ္ဗ်.. သူတို႔ကို ဘယ္သူကမွ အတင္းရိုက္ၿပီး နုိင္ငံျခား မသြားခိုင္းဘူးေလ.. သူတို႔ဘာသာ မရမက သြားၾကတာ.. ျပန္လာရင္ လည္းဘယ္သူကမွ ဘာမွမလုပ္ဘူး.. သူတို႔ဘာသာ ေလွ်ာက္ၿပီးအေၾကာင္းျပေနၾကတာ" လို႔ နာေရးကူညီမႈအသင္းမွ လုပ္အားေပးလူငယ္တစ္ဦးက ေျပာပါတယ္။

နုိင္ငံျခားေရာက္ ျပန္မာေတြက နိုင္ငံကို ေစာင္႔ေရွာက္ဖို႔၊ ျပည္သူေတြကိုေစာင္႔ေရွာက္ဖို႔ ဆိုတာေတြကို လံုးဝ မစဥ္းစားၾကပါဘူး။ ယုတ္စြ အဆံုး ကိုယ္႔အမ်ိဳးဂုဏ္ေတာင္ ကိုယ္မေစာင္႔ထိန္းေတာ႔ပါဘူး။ တစ္ေယာက္ၿပီးတစ္ေယာက္ နုိင္ငံျခားသားေတြကို ယူေနၾကတာ အားလံုးသိေနတာပါပဲ။ အစိုးရ မေကာင္းလို႔ နုိင္ငံျခားသားကို ယူၾကတာမွ မဟုတ္ပဲ သူတို႔သေဘာႏွင္႔သေဘာသာ ယူၾကတာျဖစ္ေၾကာင္းကို စကၤာပူနုိင္ငံေရာက္ ျမန္မာမိန္းခေလး တစ္ဦးျဖစ္သည္႔ မဝင္႔က "ယူေနၾကတာပဲေလ.. အမ်ားႀကီး.. တစ္ေယာက္ၿပီးတစ္ေယာက္ပဲ... လမ္းမွာဆိုေတြ႔ေတြ႔ေနရတယ္.. တစ္ခ်ိဳ႕႔ဆိုရင္ အိမ္ေထာင္ရွိၿပီးသား သူေဌးေတြနဲ႔ေတာင္ ယူၾကတယ္.. ျမန္မာမ အပ်ိဳေလးေတြက ယူတာေနာ္.. အရမ္းအံ႔ႀသဖို႔ေကာင္းတယ္... စလံုးမွာတင္မဟုတ္ပါဘူး... နုိင္ငံျခားေရာက္ ျမန္မာအကုန္လံုး ျမန္မာအခ်င္းခ်င္းဆိုရင္ လမ္းေတြ႔ရင္ေတာင္ ေဝးေဝးေရွာင္တယ္.. ျမန္မာေတြပဲေနတဲ႔ ျမန္မာနုိင္ငံကို ပါးစပ္ကေတာ႔ ျပန္ခ်င္တယ္ေပါ႔... တကယ္တမ္းျပန္ခိုင္းေတာ႔ ဘယ္သူမွ မျပန္ၾကပါဘူး..." လို႔ ေျပာပါတယ္။


ဒီလူေတြကို ယူၿပီး ဒီလိုေနတာ ဟာ အစိုးရကို မေက်နပ္လို႔၊ ျပန္သြားရင္ဖမ္းမွာဆိုးလို႔ ပါ
(သနားပါတယ္ စိတ္ညစ္ေနရွာတဲ႔ မ်က္ႏွာပဲ ပိန္ေတာင္ပိန္ေနၿပီ)


ဒါအျပင္ ျမန္မာလို႔ေတာင္ ေျပာဖို႔ ရွက္ေနတဲ႔သူေတြ ရွိေၾကာင္းနဲ႔ ကိုယ္႔ကိုယ္ကိုယ္ ျမန္မာလို႔မခံယူပဲ ပ်က္ဆီးေနတဲ႔ ျမန္မာေတြ ရွိေၾကာင္းကို " တခ်ိဳ႕က်ေတာ႔ ျမန္မာခ်င္းေတြ႔လို႔ ႏႈတ္ဆက္ရင္ေတာင္ သူက ျမန္မာမဟုတ္ဘူးလို႔ ေျပာင္လိမ္ၾကတယ္.. အသိသာႀကီးကို.. ခဏခဏ ပဲ ႀကံဳဖူးတယ္... ၿပီးေတာ႔ Living Together ေနၾကတယ္ေလ... အျပင္မွာလဲ ေနၾကတယ္၊ အြန္လိုင္းမွာလဲ ရည္းစားေတြ အမ်ားႀကီးပဲ... အဲဒါ ေယာက်္ားေလးေတြတင္ မဟုတ္ဘူး မိန္းခေလးေတြလည္း အတူတူပဲ... ၿပီးရင္ အက်င္႔မေကာင္းတဲ႔ ေယာက်ၤားေလးေတြက အတူေနၿပီး ဗြီဒီယိုေတြ ရိုက္ထားၾကၿပီး အင္တာနက္ေပၚ တင္ၾကျပန္တယ္... လူငယ္ေတြေရာ လူႀကီးေရာ.. အရမ္းကို ပ်က္ဆီးေနၾကၿပီ..." လို႔ မဝင္႔ က ဆက္ေျပာပါတယ္...။ "

နုိင္ငံကိုစြန္႔ခြာၿပီး ျပည္ပမွာ အလုပ္အေကၽြးျပဳေနသူအမ်ားစုမွာ စကၤာပူနုိင္ငံမွာျဖစ္ၿပီး ထိုင္း၊ မေလးရွား နဲ႔ ဂ်ပန္နုိင္ငံေတြ မွာ လည္း အမ်ားႀကီးရွိပါတယ္။ နုိင္ငံျခားေရာက္ျမန္မာေတြ အမ်ားဆံုးလုပ္တဲ႔အလုပ္ကေတာ႔ အိမ္ေပၚ၊ သန္႔ရွင္းေရး၊ စားပြဲထိုး နဲ႔ တျခား အလုပ္ၾကမ္းေတြ မ်ားပါတယ္။


"ျမန္မာအစိုးရအေနနဲ႔ ျပည္ႏွင္ဒဏ္ေပးထားတဲ႔လူ တစ္ေယာက္မွမရွိဘူး... အျပစ္ရွိတဲ႔လူေတြက ကိုယ္လုပ္ထားတဲ႔အျပစ္ကိုယ္ ျပန္ခံ ရမွာ ေၾကာက္လို႔ နုိင္ငံျခား ထြက္ေျပးတာပဲရွိတယ္" လို႔ ရဲ တပ္သားတစ္ေယာက္က ေျပာပါတယ္။

UNHCR အဖြဲ႕ဟာ ၂၀၀၅ ခုႏွစ္ကေန အခုခ်ိန္အထိ ဒုကၡသည္ အမည္ခံၿပီး ျမန္မာနုိင္ငံမွာ မေနခ်င္ပဲ နိုင္ငံျခားမွာ အေျခခ်ၿပီး ေနထိုင္ဖို႔ ကိုယ္႔သေဘာနဲ႔ကိုယ္ လာေရာက္ေလွ်ာက္ထားသူေပါင္း
၇၀,၀၀၀ ေက်ာ္ကုိ တတိယနုိင္ငံေတြ ပို႔ပးခဲ႔ရပါတယ္။



အစိုးရကို မေက်နပ္လို႔ ေဘာင္းဘီရွည္ဝတ္ ဆံပင္ဂုတ္ဝဲထားၿပီး ဘဝေမ႔ေနတဲ႔ ငယ္နုိင္


မီးတို႔က ဒုကၡသည္ပါ..
အစိုးရကို မေက်နပ္လို႔ ေဘာင္းဘီတိုပဲဝတ္တယ္


ဧရာဝတီကို ကယ္တင္ပါ


ဒီရက္ပိုင္းမွာ ေခတ္စားေနတဲ႔ ဧရာဝတီ ကယ္တင္ေရး အေၾကာင္း ဟုတ္တာေရာ မဟုတ္တာတြကို ဖတ္ၿပီး တခ်ိဳ႕က လန္႔ၿပီး ပိုစ္႔တင္ကာ ဘေလာ႔ကို လူလာေအာင္လုပ္ၾကပါတယ္၊ တခ်ိဳ႕က စိုးရိမ္ၿပီး စာရြက္ေပၚမွာ စိုးရိမ္မိေၾကာင္းေတြ ခ်ေရးၾကပါတယ္၊ ဧရာဝတီျဖစ္ ျပဳျပင္ထိန္းသိမ္းေရးအဖြဲ႔က အလွဴေငြေကာက္ေတာ႔ တစ္ေယာက္မွ မထည္႔ၾကျပန္ပါဘူး။

တကယ္ေတာ႔ သူတို႔စိုးရိမ္ေနတဲ႔ ဧရာဝတီျဖစ္က အရင္ကလည္း ေရစီးေနတုန္း၊ ခုလည္း ေရစီးေနတုန္းပါ။ တကယ္ စိုးရိမ္ရမယ္႔ အေနအထားေရာက္ေနတာက ဧရာဝတီ ျမစ္မဟုတ္ပါဘူး။ ဧရာဝတီ သတင္းဌာနပါပဲ။

ဧရာဝတီ သတင္းဌာနဟာ ႏွစ္ေပါင္း ၂၀ နီးပါးေလာက္ ကေနဒါ၊ ခ်က္၊ ဒိန္းမက္၊ ေနာ္ေဝ၊ ပိုလန္၊ ဆီဒင္၊ နယူးဇီလန္၊ ဂ်ာမနီ၊ နယ္သာလန္ နဲ႔ အေမရိကား တို႔ဆီကေလ လက္ျဖန္႔ေတာင္း အသနားခံရင္း အသက္ဆက္ေနရသူပါ။ အခုေတာ႔ ေထာက္ပံ႔ေၾကးေတြ ေလွ်ာ႔ခ်ခံရ၊ ျဖတ္ေတာက္ခံရလို႔ ရပ္တည္နိင္ဖို႔အေျခအေန ေတာ္ေတာ္ဆိုးေနပါၿပီ။ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ ဆိုးသလဲဆိုရင္ေတာ႔ ဧရာဝတီရဲ႕ စာမ်က္ႏွာေတြမွာ ရွိတဲ႔ ေၾကာ္ျငာေတြသာ ၾကည္႔ပါေတာ႔။ ေၾကာ္ျငာေတြကို အေပၚမွာ တစ္ခု ေအာက္မွာ ႏွစ္ခု ထည္႔ၿပီး ဝင္ေငြရွာေနရပါတယ္။ ပိုစ္႔တိုင္းမွာကို ထည္႔ထားၿပီး စာဖတ္သူေတြ မႏွိပ္ ႏွိပ္မိေအာင္ ကို စီမံထားရပါတယ္။

နွိပ္မိလိုက္တဲ႔သူေတြကေတာ႔ ဧရာဝတီသတင္းဌာန က လူေတြရဲ႕ ထမင္းရွင္ေတြပါပဲ။ အစိုးရတျခားအရာရွိေတြက ျပည္သူေတြ လုပ္စာ စားမစားေတာ႔ မသိပါဘူး။ ဧရာဝတီနဲ႔ ေဒါက္တာလြမ္းေဆြတို႔ကေတာ႔ အင္တာနက္သံုးသူ ျမန္မာေတြရဲ႕ လုပ္စာကို ထိုင္စားေနၾကသူေတြဆိုတာကေတာ႔ အမွန္တရားပါပဲ။

ဒါ႔အျပင္ ဧရာဝတီ သတင္းဌာနက ေပၚေပၚတင္တင္ ေတာင္းထားတာလည္း ရွိပါတယ္။ https://www.paypal.com/au/cgi-bin/webscr?cmd=_flow&SESSION=PulSMjXhMcEH8AzjMCRO9y3GJy83tMNNN67buk_rtl-OJoMMCJO3n-K44Me&dispatch=5885d80a13c0db1f8e263663d3faee8d1e83f46a36995b3856cef1e18897ad75 ဧရာဝတီရဲ႕ စာမ်က္ႏွာေပၚမ်ာ ျမင္သာေအာင္ တင္ထားပါတယ္။



ဧရာဝတီ ျမစ္အတြက္ ေတာင္းတယ္လို႔ေတာ႔ မထင္ပါနဲံ႔ သူတို႔ေတြ အားလံုး စားဖို႔ ေသာက္ဖို႔ ေတာင္းထားတာပါ။ ျပည္သူေတြ ဆီက ေတာင္းစား၊ ျပည္သူေတြ လုပ္စား စားေသာက္ေနရ ေပမယ္႔ ဧရာဝတီက ျပည္သူေတြအေပၚမွာ သစၥာမရွိခဲ႔ပါဘူး။ ဥပမာ ေမဆြိေသတဲ႔ သတင္းလိုမ်ိဳး ေကာလဟာလ ေပါင္းမ်ားစြာကို အၿမဲ ေလွ်ာက္လႊင္႔ေနခဲ႔ပါတယ္။ ျပည္သူေတြကို မထီမဲ႔ျမင္ျပဳလာတာေတြ မ်ားလာတာေၾကာင္႔ မေက်နပ္သူေတြလည္း မ်ားလာပါတယ္

"မ်က္စိေနာက္တယ္။ သိခ်င္တာက သတင္း။ ဖတ္ဖုိ႔အတြက္ တက္လုိက္ေတာ့...တခါတည္း ပဲ...မ်ားၿပီး၊ ရုပ္ရွင္မင္းသားလုိမ်ဳိး အင္တာဗ်ဴး။ ကုိယ့္လုိင္းကုိစြတ္တင္သလုိမ်ဳိးျဖစ္ကုန္ၿပီ။ ၾကည့္လဲလုပ္ပါအုံး။ က်ေနာ္တုိ႔သတင္းနဲ႔စာပဲဖတ္ခ်င္ပါတယ္။ မ်က္စိေနာက္တဲ့အျပဳအမႈကုိ Irrawaddy ကအယ္ဒီတာႀကီးေရွာင္ပါေစ။ ဆံရွည္ကုိယ္ေတာ္ကုိ၊ ဆံရွည္ကုိယ္ေလးကေမးတာ၊ ဗ်ဴးတာ၊ ကိုယ္ပုိင္တဲ့ ၀က္ဆုိက္မွာတင္တာ ဘာမွမျဖစ္ဘူး။ ဖတ္တဲ့သူက်ေနာ္က မ်က္စိေနာက္တယ္။ ေတာ္ေတာ္ေပါရက္ေလတယ္။ Irrwaddy အယ္ဒီတာႀကီး ကုိေအာင္ေဇာ္ကုိေပၚတင္ေျပာသည္။ ကုိယ္ကိုလည္းအထင္ေတြစြတ္မႀကီးနဲ႔အုံး။ အႏူေတာက လူေခ်ာတစ္ေယာက္ပါ။ " လို႔ လူ႔ေဘာင္သစ္ ဒီမိုကရက္တစ္ပါတီဝင္ ေဟာင္းတစ္ဦးက ေဝဖန္ထားပါတယ္။

တစ္ခါ သူကပဲ ဦးေအာင္နုိင္ဦး ေျပာခဲ႔သည္႔ " ျမန္မာျပည္၏ ႏုိင္ငံေရးျပႆနာမ်ားသည္ ခ်က္ခ်င္းလက္ငင္း ေျဖရွင္းရန္ လြယ္ကူသည့္ ျပႆနာမ်ားမဟုတ္ေၾကာင္း၊ လက္ေတြ႔ ဆန္စြာ စဥ္းစားမည္ဆုိလွ်င္ ေရြးေကာက္ပြဲဲကုိ လက္ခံ၍ တျဖည္းျဖည္းျခင္းသာ ဒီမုိကေရစီကုိ ေျပာင္းယူရမည္ျဖစ္ေၾကာင္း " ေျပာဆိုခဲ႔တာနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး "ကုိေအာင္ႏုိင္ဦး ႏွင့္ ဇင္းမယ္အေျခစုိက္ငေပါမ်ား.... ကုိလည္းေျပာစရာရွိေသးတယ္။ ေၾကာင္ေတာင္ေတာင္နဲ႔ ႏုိင္ငံေရးေလ့လာသူမ်ား... ဖစ္ကုန္ၾကပီ။ ေရြးေကာက္ပြဲ၀င္ခ်င္ရင္ ဗမာျပည္ျပန္ၾကဗ်ာ...။ ခ်င္းမုိင္မွာမေနၾကနဲ႔။ ၀ုိင္းရုိက္ခံေနရအုံးမယ္။ ေ-ာက္ရႈးေတြလုိပဲ။ ဟားဗက္တကၠသုိလ္က တႏွစ္တန္ မာစတာဘြဲ႔က လက္ေတြ႔မွာအသုံးမ၀င္ဘူးဆုိတာ အားလုံးသိတယ္။" တို႔ ျပန္ေျပာခဲပါတယ္။

အခုေနာက္ပိုင္းဆိုရင္ အရည္အခ်င္းမရွိတဲ႔ ဧရာဝတီက ပိုၿပီးေတာင္ အေျခအေနဆိုးလာပါတယ္။ ျပည္သူေတြ ေၾကာ္ညာကို နိပ္လိုက္လို႔ရသမွ် ပိုက္ဆံေတြနဲ႔ ၊ သနားလို႔ ေပးလိုက္တဲ႔ ပိုက္ဆံေတြကို စားေသာက္မ်ိဳဆို႔ၿပီး အျပင္မွာ သတင္းမရွာေတာ႔ပဲ Facebook ေပၚမွာ လွည္႔ကာ သတင္းရွာကာ ျပန္တင္ရတဲ႔ အေနအထား ျဖစ္ေနပါၿပီ။ ဧရာဝတီသတင္းဌာနဟာ ျပည္သူေတြဆီ သတင္းေတြ အလကားယူတင္ၿပီး အျခားနိုင္ငံေတြကေန ေထာက္ပံ႔ေၾကးေတာင္းတယ္၊ ျပည္သူေတြ သနားလို႔ေပးတဲ႔ ေပးစာကမ္းစာစားၿပီး ျပည္သူေတြရဲ႕ေကာလာလေတြလႊင္႔ေနပါတယ္။ ဒီေတာ႔ စိတ္ဓာတ္နဲ႔ အက်င္႔စာရိတၱပ်က္ဆီးေနတဲ႔ ဧရာဝတီ သတင္းဌာနကို ကယ္တင္ဖို႔ အျမန္လိုအပ္ေၾကာင္း Myanmar Express မွ ႏႈိးေဆာ္လိုက္ရပါတယ္။



Myanmar Express

ရန္တိုက္၊ ေသြးထိုး၊ အေကာက္ႀကံသူမ်ား စာရြက္ေပၚမွ ခါခ်


BBC , VOA , RFA , DVB တို႔ အေၾကာင္း သတင္းစာထဲမွာ ပါေနတာကို ႀသဂုတ္လ ၁၆ ရက္ေန႔ကစၿပီး ခါခ်လိုက္ပါတယ္။ သတင္းစာထဲမွာ ပါတယ္ ဆိုလို႔ ေကာင္းသတင္းလို႔ မထင္ပါနဲ႔ ရန္တိုက္ေပးေနတဲ႔အေၾကာင္း၊ ေသြးထိုးေပးေနတဲ႔အေၾကာင္း ၊ အေကာက္ႀကံေနတဲ႔အေၾကာင္းနဲ႔ ျပည္သူေတြ သတိထားဖို႔အေၾကာင္းပါ။ ဒါေပမယ္႔ ခုေတာ႔ စာရြက္ေပၚမ်ာေတာင္ ေနရာမရေတာ႔ပါဘူး။

အစိုးရသတင္းက အတိုက္အခံမီဒီယာေတြကို မပုတ္ခတ္ေပမယ္႔ အတိုက္အခံေတြက ပုတ္ခတ္ေနတာေတြရွိေနေၾကာင္း၊ အတိုက္အခံမီဒီယာေတြအေနနဲ႔ အစိုးရမီဒီယာကို အတုယူသင္႔ေၾကာင္းကို ဝါရင္႔ သတင္းစာေဟာင္း တစ္ဦးက သံုးသပ္ပါတယ္။ "အစိုးရဖက္က မီဒီယာကေတာ႔ အတိုက္အခံမီဒီယာေတြကို ဥပကၡာျပဳၿပီး သူ႔လမ္းေၾကာင္းနဲ႔သူ သြားေနၿပီ အတိုက္အခံ မီဒီယာသမားေတြဖက္ကလည္း အစိုးရရဲ႕ မီဒီယာကို အတုယူသင္႔တယ္။ ပုတ္ခတ္တာေတြ၊ ေစာင္းေျမာင္းတာေတြ၊ ေဝဖန္အျပစ္တင္တာေတြကိုပဲ တစိုက္မက္မက္ ဆက္မလုပ္သင္႔ေတာ႔ဘူး" လို႔ ဝါရင္႔သတင္းစာ ဆရာေဟာင္းတစ္ဦးက ေျပာပါတယ္



Myanmar Express

ေမေမစုကို ခ်စ္တဲ႔သူတိုင္း ျမန္မာေယာက်္ားမ်ားကို ေဘးဖယ္ၿပီး နုိင္ငံျခားသားမ်ားကိုပဲ ေရြးခ်ယ္ၾကသည္


ေမေမစုက ေယာက်္ားေတာင္ ျမန္မာ မသံုးဘူး။

ေမေမစုက အဂၤလိပ္လိုပဲေျပာတယ္၊ အဂၤလိပ္ေတြနဲ႔ ေပ်ာ္တယ္

သမီးတို႔ကလည္း ျမန္မာေယာက်္ားေတြကို အျဖစ္ရွိတယ္ မထင္ဘူး။ နုိင္ငံျခားသားႀကီးေတြကမွာ က်က္သေရရွိတာ ေတြ႔လား

ေမေမစုေတာင္ နုိင္ငံျခားသားအတြက္ အမိေျမကို အႏွစ္ ၂၀ စြန္႔ခဲ႔ေသးတာပဲ
သမီးတို႔က လွ်ာဖ်ားေလးပဲ စြန္႔ရတာ မမႈပါဘူး

ေမေမစုက သိသိသာသာ ေျပာင္းလဲသြားတာေတြ ျပခ်င္တယ္ ဆိုလို႔

ေမေမစုက ကမ္င္အဲရစ္ကို ဘုရားေပၚေခၚ ပြဲထုတ္သလို
သမိးတို႔ကလည္း ကမ္ပဲျမစ္ကို ဘုရားေပၚေခၚပြဲထုတ္ျပတာ

အင္တာနက္ေပၚမွာ ေမေမစုကိုေစာင္႔ရင္း ေမေမစု အမ်ိဳးေတြနဲ႔ ေတြ႔သြားတာ

ေမေမစုသမီးေတြအတြက္ အလိုအပ္ဆံုးက ဒီမိုကေရစီ

ေမေမစုစကား အၿမဲနားေထာင္တယ္
ပြင္႔လင္းရမယ္၊ သိသာထင္ရွားေအာင္ ျပရမယ္

နိုင္ငံျခားသားတန္ဖိုးနဲ႔ နုိင္ငံျခားသားကို လင္လုပ္ရတဲ႔ ေကာင္းက်ိဳးေတြကိုေတာ႔ ေမေမစု အသိဆံုးေပါ႔

သမီးတို႔ကေတာ႔ အထင္ကိုမႀကီးဘူး
နိုင္ငံျခားသားဆို ေျခေထာက္ၾကားပဲ ညွပ္တယ္

မဂၤလာပြဲကေတာ႔ ေမေမစုထက္ သာတယ္

ဘာမွ ဖံုးကြယ္စရာမလို

ေမေမစုလိုပဲ ၂ ေယာက္

ျမန္မာပစၥည္းဆိုရင္ လံုးဝ စိတ္မဝင္စား

ေမေမစုလို နုိင္ငံျခားပစၥည္းပဲ ႀကိဳက္တယ္


လုပ္ရဲကိုင္ရဲရမယ္

အမ်ိဳးသမီးအခြင္႔အေရး အျပည္႔အဝ

ေမေမစုရဲ႕ သမီးကြ


ေမေမစုအပါပဝင္ ျမန္မာမိန္းခေလး၊ ေယာက်္ားေလး အားလံုးအတြက္ Myanmar Express မွ မူလတန္းတုန္းက ရြတ္ခဲ႔တာေလးကို ျပန္ရြတ္ျပခ်င္ပါတယ္။ တျခားမဟုတ္ပါဘူး
ျမတ္စြာဘုရားရွင္က သဂၤါေလာ၀ါဒသုတ္ေတာ္မွာ သဂၤါပါလသတို႔သား ကိုေဟာထားတာေလးပါ


သားသမီးဝတ္

ေကၽြးေမြးမပ်က္၊ ေဆာင္ရြက္စီမံ
ေမြခံထိုက္ေစ၊ လွဴမွ်ေဝ၍
ေစာင္႔ေလမ်ိဳးႏြယ္
ဝတ္ငါးသြယ္ က်င္႔ဖြယ္ သားတို႔တာ....။



ဒါကေတာ႔ ဘာလုပ္ခိုင္းတာလဲမသိ

ကံရာဇာငယ္ရဲ့ ခုခံေခ်ပခ်က္


b41714

ကြၽန္ေတာ္ စာေရးတဲ့ အလုပ္ကိုပဲ ျပန္လည္ေဇာက္ခ် လုပ္ေနတာ ၂၀၁၁ ခုႏႇစ္ ဇူလိုင္လမႇာ ဆယ္ႏႇစ္ ရႇိသြားၿပီ။ စာဖတ္တယ္၊ စာေရးတယ္၊ တရားမႇတ္တယ္။ သစ္ပင္စိုက္တယ္။ သည္လိုနဲ႔ အခ်ိန္ေတြ ကုန္သြားတာပဲ။ အခ်ိန္ေတြ ျမန္ျမန္ကုန္သြားပါေစလို႔ ဆုမေတာင္းမိေပမဲ့ ကြၽန္ေတာ့္စိတ္ထဲမႇာ အခ်ိန္ေတြ ျမန္ျမန္ ကုန္သြားေစခ်င္ေနတယ္။ အခ်ိန္ေတြ ကုန္သြားေစခ်င္တယ္ ဆိုေတာ့ တစ္ခုခုကို ေမွ်ာ္ေနသလိုလည္း ျဖစ္ေနတယ္။ ေမွ်ာ္ေနသလားလို႔ ေမးရင္လည္း တိတိက်က် ဘာကိုမႇ ေမွ်ာ္ေနတာ မဟုတ္ဘူးလို႔ ေျဖရမႇာပဲ။

စာေတြပဲ ဖိေရးေနေတာ့ ေတြးခ်ိန္ သိပ္မရႇိဘူး။ ဟိုအလ်င္တုန္းက သီးသီးသန္႔သန္႔ ေတြးခ်ိန္ေတြ ရႇိခဲ့ဖူးတယ္။ ေတြးတာရယ္၊ တရားမႇတ္တာရယ္က လြဲၿပီး ဘာမႇမလုပ္ျဖစ္တဲ့ အခ်ိန္ေတြေပါ့။ အခု တစ္ခါတစ္ေလ အဲသလို
ေတြးခ်ိန္ေတြ ေပါေပါမ်ားမ်ား ရႇိခ်င္လိုက္တာ။ ဒါေပမယ့္ မရႇိေတာ့ဘူး။

ေတြးတာကိုပဲ အလုပ္တစ္ခု အျဖစ္ လုပ္ေနခဲ့ရခ်ိန္မ်ားက ကြၽန္ေတာ့္ အေတြးေတြထဲ ၀င္လာခဲ့ဖူးတဲ့ အေၾကာင္းအရာေတြ အမ်ားႀကီးပဲ။ အထူးသျဖင့္ ရာဇ၀င္ထဲက ဇာတ္ေကာင္ေတြ ကြၽန္ေတာ့္အေတြးထဲ ၀င္လာခဲ့ၾကတယ္။

ကြၽန္ေတာ္နဲ႔ သူတို႔ အေခ်အတင္ ေဆြးေႏြး ျငင္းခုံၾကတယ္။ ေတြးခ်ိန္ေတြ ကုန္လြန္ၿပီး ေရးခ်ိန္ေရာက္လို႔ ေရးမယ္လုပ္ေတာ့ သည္ပုံသဏၭာန္မ်ဳိးကို ဆရာခ်စ္ဦးညိဳတို႔ ေရးဖူးခဲ့ၿပီဆိုတာ သိရတယ္။ ကြၽန္ေတာ္ စာနဲ႔ေပနဲ႔ ေ၀းေနရတဲ့ ႏႇစ္ကာလမ်ားမႇာ ဆရာခ်စ္က ေရးခဲ့တာကိုး။ ကြၽန္ေတာ္ လုံး၀ မသိခဲ့ဘူး။ ေနာက္မႇ သမိုင္းထဲက ဇာတ္ေကာင္တခ်ဳိ႕နဲ႔ ဆရာခ်စ္ဦးညဳိ ေဆြးေႏြးဟန္ အေရးအသားေတြ ရႇာဖတ္ၾကည့္ေတာ့ သိပ္ေကာင္းတာပဲ။ သိပ္ေတာ္တာပဲလို႔ ခ်ီးက်ဴးမိတယ္။

ကြၽန္ေတာ္ စာေတြျပန္ေရးေနတာ ဆယ္ႏႇစ္နီးပါး ၾကာသြားၿပီးေတာ့ တစ္ညသ၌ မီးမလာလို႔ ေမႇာင္ထဲထိုင္ ငိုင္ေနတုန္း ကြၽန္ေတာ့္မိတ္ေဆြေဟာင္း ရာဇ၀င္ထဲက ဇာတ္ေကာင္တစ္ေကာင္ ၀င္ခ်လာျပန္တယ္။ လြန္ခဲ့တဲ့
ဆယ္ႏႇစ္ေက်ာ္ကာလက သူနဲ႔ ေဆြးေႏြးျငင္း ခုံခဲ့တာေတြကို စာေရးလို႔ ရတဲ့အခ်ိန္က်ရင္ စာျပန္ေရးမယ္လို႔ ကြၽန္ေတာ္က ကတိေပးခဲ့ၿပီး ခုထိ ဘာေၾကာင့္ မေရးေသးလဲလို႔ အျပစ္တင္တယ္။

ကြၽန္ေတာ္က သူ႔ကို ႐ုတ္တရက္ မမႇတ္မိဘူး။ ေကာင္းကင္ေရာင္ေအာက္မႇာ ၾကည့္ရတာက ''Asoka'' (အေသာက)ဇာတ္ကားထဲက ဇာတ္လိုက္လိုလိုပုံမ်ဳိး ကုလားေခ်ာ ေခ်ာတဲ့ လူငယ္လူရြယ္တစ္ေယာက္ အျဖစ္ ျမင္ေတြ႕ရတယ္။

''ခင္ဗ်ား ဘယ္သူလဲ ေျပာဦးမႇေပါ့''
ကြၽန္ေတာ္က ေမးလိုက္ေတာ့
''ကံရာဇာငယ္ေလဗ်ာ၊ သံတိုင္ေတြေနာက္မႇာ ခင္ဗ်ား စံျမန္းေနတုန္းက ခင္ဗ်ားဆီ က်ဳပ္လာခဲ့ဖူးတယ္။ ေစာဒက တက္ဖူးတယ္။ မႇတ္မိတယ္ မဟုတ္လား''
''အင္း . . . မႇတ္မိသလိုလိုပဲ ဒါနဲ႔ ကံရာဇာဆိုတဲ့ နာမည္က တေကာင္းေခတ္ကေနာ္။ ဒါေပမယ့္ အခု က်ဳပ္တို႔ ၂၀ ရာစု၊ ၂၁ ရာစုမႇာ ကံရာဇာ ဆိုၿပီး နာမည္ေတြ မႇည့္ေနၾကတာ ခင္ဗ်ားသိရဲ႕လား။ ကိုကိုကံရာဇာဆိုတာ ရႇိတယ္ဗ်''
''ႏႇစ္ ၁၀၀၀ ေက်ာ္တဲ့အထိ က်ဳပ္တို႔ နာမည္ေတြ မတိမ္ေကာတာဟာ ၀မ္းသာစရာ ေကာင္းေသးဗ်ာ။ ဒါေပမယ့္ က်ဳပ္ေျပာခ်င္တာက က်ဳပ္ကံရာဇာငယ္အေၾကာင္း ခင္ဗ်ားတို႔ ရာဇ၀င္ ဆရာေတြ မေကာင္းေရးခဲ့ၾကတာကို
ေျဖရႇင္းေပးဖို႔ပဲဗ်''
''သမိုင္းဆိုတာ ကမၸည္းတင္ၿပီးသားပဲဗ်ာ။ သမိုင္းတြင္ၿပီးသားကို ခင္ဗ်ားက ဘယ္လို ျပင္ခ်င္ေသးလို႔လဲ''
''က်ဳပ္က နာမည္ပ်က္ရတဲ့ လူဗ်။ က်ဳပ္ဘက္က ခုခံေခ်ပခြင့္ေတာ့ ရႇိရမႇာေပါ့။ အခု ခင္ဗ်ားတို႔ ရာဇာ၀င္က်မ္းေတြက ကံရာဇာငယ္ဟာ ကံရာဇာႀကီးနဲ႔ အလႇဴမ႑ပ္ ၿပိဳင္ေဆာက္ရာမႇာ လူလည္က်ၿပီး အႏုိင္ယူသြားတယ္လို႔ မေရး႐ုံ တစ္မည္ပဲ။ က်ဳပ္က တစ္ပတ္႐ိုက္ၿပီး အႏိုင္ယူတယ္ ဆိုတဲ့ အဓိပၸာယ္ထြက္ေအာင္ ေရးခဲ့ၾကတယ္ မဟုတ္လား။''
''ဘယ္လို ေရးခဲ့ၾကတယ္ဆိုတာ ဖတ္ဖူးလို႔လားဗ်''
''ဖတ္ဖူး႐ုံမကဘူး။ အလြတ္ေတာင္ရေနၿပီ။ နားေထာင္။ က်ဳပ္ရြတ္ျပမယ္။ တေကာင္းျပည္တြင္ အဘိရာဇာမင္း ကံကုန္ေသာအခါ သားေတာ္ ကံရာဇာႀကီးႏႇင့္ ကံရာဇာငယ္တို႔သည္ တေကာင္းျပည္ ထီးနန္း အတြက္ လက္႐ုံး စစ္ထိုးရန္ ျပင္ၾကသည္။ ထိုအခါ အမတ္ပညာရႇိတို႔က အရႇင့္သားတို႔သည္ လက္႐ုံးစစ္ကို မထိုးၾကပါကုန္လင့္။ ကုသိုလ္စစ္ကိုသာ ထိုးၾကပါေလဟု နားေတာ္ ေလွ်ာက္ၾကေလသည္။ ကုသိုလ္စစ္ ဆိုသည္ကား အဘယ္နည္းဟု ညီေနာင္ႏႇစ္ပါးက ေမးၾကရာ အလႇဴမ႑ပ္ ႏႇစ္ေဆာင္ကို တစ္ေယာက္ တစ္ေဆာင္စီ ညဥ့္တြင္းခ်င္း ၿပီးေအာင္ ေဆာက္ၾကပါ။ အလ်င္ၿပီးေအာင္ ေဆာက္ႏုိင္သူသည္ တေကာင္းျပည္ ထီးနန္းကို ဆက္ခံထိုက္သူ မည္ပါသည္။ ထိုသို႔ ျပဳျခင္းသည္ ကုသိုလ္စစ္ထိုးျခင္း ျဖစ္ပါသည္ဟု ေလွ်ာက္ၾကေလသည္။ ညီေနာင္ႏႇစ္ပါးလုံးလည္း ေကာင္းၿပီဟု ၀န္ခံ၍ အလႇဴမ႑ပ္ ေဆာက္ၾကေလသည္။ ေနာင္ေတာ္ ကံရာဇာႀကီးသည္ မိမိ၏ အလႇဴ မ႑ပ္ကို သစ္ႀကီး၀ါးႀကီးျဖင့္ ေဆာက္လုပ္၏။ ညီေတာ္ ကံရာဇာငယ္သည္ မိမိ၏ အလႇဴမ႑ပ္ကို သက္ငယ္၀ါးငယ္ တို႔ျဖင့္ ေဆာက္၍ ဖ်င္ျဖဴပတ္ျခင္း၊ ထုံးေဖြးေဖြးသုတ္ျခင္း တို႔ကို ျပဳေလသည္။ နံနက္မိုးေသာက္လတ္ေသာ္ ကံရာဇာႀကီး၏ အလႇဴမ႑ပ္ အၿပီးသို႔ မေရာက္ေခ်။ ကံရာဇာငယ္၏ အလႇဴမ႑ပ္သာလွ်င္ အၿပီးသို႔ ေရာက္ေလသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ကံရာဇာႀကီးသည္ အထက္စကား ကတိ ရႇိသည့္အတိုင္း တေကာင္းျပည္ ထီးနန္းကို ကံရာဇာငယ္လက္သို႔ အပ္၍ တေကာင္းၿမိဳ႕မႇ ခြာေလသည္ . . . တဲ့''
''အဲသလို ေရးထားတာ အခ်က္အလက္ အရ မႇန္တယ္ မဟုတ္လားဗ်။ အမႇားပါလို႔လား''

''အမႇားေတာ့ မပါဘူးေပါ့ဗ်ာ။ သို႔ေသာ္လည္းပဲ က်ဳပ္က မ႐ိုးမသား လုပ္သလိုလို ႐ိုးတိုးရိပ္တိတ္ သေဘာပါေအာင္ ေရးထားတာဗ်။ ခင္ဗ်ား သတင္းစာပညာ အေၾကာင္းေတြ ေရးေနတဲ့ လူပဲဗ်ာ။ မသိခ်င္ေယာင္ ေဆာင္မေနစမ္းပါနဲ႔''

''အင္းေလ . . . သတင္းပဲေရးေရး၊ သမိုင္းပဲေရးေရး ပညာပါပါ ေရးတတ္ဖို႔ေတာ့ လိုတာေပါ့။ သမိုင္းျဖစ္ရပ္ တစ္ခုကို ေရးတဲ့အခါ ဘက္မလိုက္ဘူး ဆိုေပမဲ့ အမႇားနဲ႔အမႇန္ကို စာဖတ္ပရိသတ္ ေ၀ခြဲႏုိင္ေအာင္ အစအနေလးေတာ့ ေပးတတ္ၾကတာပဲ။ အဲဒီ အစအနေပၚမႇာ ေနာက္ထပ္ အက်ယ္ခ်ဲ႕ၿပီး ေ၀ဖန္ အကဲျဖတ္သူက အကဲျဖတ္တယ္။ ခင္ဗ်ားတို႔ရဲ႕ အျဖစ္အပ်က္ကို ထင္ရႇားတဲ့ ပညာရႇင္ႀကီး ဆရာေဇာ္ဂ်ီက သုံးသပ္ ေ၀ဖန္ ေရးသားခဲ့တာကို အေတြးအျမင္(စာစဥ္ ၁၂) မႇာ ထည့္ခဲ့ဖူးတယ္ေလ။ ''သူတို႔ညီေနာင္ႏႇင့္ ကြၽန္ေတာ္''တဲ့။ စဥ္းစားစရာေတြ အမ်ားႀကီး ေပးထားတယ္ဗ်''

''ဆရာေဇာ္ဂ်ီက ေလးစားအပ္တဲ့ ပညာရႇင္ႀကီး ဆိုတာ က်ဳပ္လက္ခံပါတယ္။ သို႔ေပမယ့္ ကာယကံရႇင္ဘက္က ခုခံေခ်ပတာကိုလည္း ခင္ဗ်ားတုိ႔ မၾကားသင့္ဘူးလား။ ဒီေတာ့ က်ဳပ္ေျပာမယ္။ က်ဳပ္တို႔ ၿပိဳင္ပြဲအေၾကာင္း
ျပန္ေလ့လာၾကည့္ဗ်ာ။ က်ဳပ္တို႔ ညီေနာင္ရဲ႕ ျပႆနာကို လက္႐ုံးရည္နဲ႔ မရႇင္းဘဲ ႏႇလုံးရည္နဲ႔ ရႇင္းၾကဖို႔ သေဘာတူခဲ့ၾကတာဗ်။ ၪာဏ္ခ်င္းၿပိဳင္ၾကရမႇာ ရႇင္းေနတာပဲဗ်ာ။ အလႇဴမ႑ပ္ကို ညဥ့္တြင္းခ်င္းေဆာက္ရတဲ့ ၿပိဳင္ပြဲေနာ္။

အလႇဴမ႑ပ္ရဲ႕ အရြယ္အစား ပမာဏကို ႀကိဳတင္ သတ္မႇတ္ထားတာ မရႇိဘူး။သစ္ႀကီး၀ါးႀကီးနဲ႔ ေဆာက္ရမႇာလား၊ သစ္ငယ္၀ါးငယ္နဲ႔ မေဆာက္ရဘူးလား။ ဘာစည္းကမ္းမႇ မရႇိဘူး။ သတ္မႇတ္ခ်က္ နံပါတ္တစ္က အလႇဴမ႑ပ္ ျဖစ္ရမယ္။ နံပါတ္ႏႇစ္က ညဥ့္တြင္းခ်င္း ၿပီးရမယ္ ဒါပဲ။ က်ဳပ္က ၿပိဳင္ပြဲ စည္းကမ္းအတိုင္း လုပ္ခဲ့တာပါ။ ညဥ့္တြင္းခ်င္း မ႑ပ္ အၿပီး ေဆာက္မယ္ဆိုရင္ ၿပီးစီးႏုိင္ေအာင္ ဘယ္လို ေဆာက္မလဲ ဆိုတဲ့ စိတ္ကူးစိတ္သန္း ရႇိရမယ္။ ၿပီးေတာ့ အဲသလို ထေျမာက္ ေအာင္ျမင္ေအာင္ ၀ိုင္း၀န္းပံ့ပိုးတဲ့ ေနာက္လိုက္ အင္အား ရႇိရမယ္။ က်ဳပ္တို႔ ညီအစ္ကိုရဲ႕ ၿပိဳင္ပြဲဟာ ၪာဏ္ခ်င္း ၿပိဳင္တာရယ္။ ေနာက္လိုက္ အင္အား ၿပိဳင္တာရယ္။ အဲဒါ အဓိကပဲဗ်။ က်ဳပ္အႏိုင္ရခဲ့တာဟာ ေနာင္လာ ေနာက္သားေတြ ဂုဏ္ယူစရာေတာင္ ျဖစ္ပါတယ္ဗ်ာ။ အဲဒီလို မစဥ္းစားတဲ့ စာေရးသူ တခ်ဳိ႕က ကံရာဇာငယ္ လုပ္ရပ္သည္ ျမန္မာလူမ်ဳိးတို႔၏ ၿပီးစလြယ္ လုပ္တတ္သည့္ အက်င့္စ႐ိုက္ကို အစပ်ဳိးခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္လို႔ အမနာပ ေရးခဲ့ဖူးတယ္ဗ်။ တကယ္ကေတာ့ ျမန္မာလူမ်ဳိးေတြ ျဖတ္ထိုးၪာဏ္ ေကာင္းတာဟာ က်ဳပ္ဆီက လက္ဆင့္ကမ္း အေမြလို႔ေတာင္ ဆိုႏိုင္ပါတယ္ဗ်ာ''

''အင္း . . . ခင္ဗ်ားဘက္က ရႇင္းလင္းခ်က္ကလည္း အေတာ္ ခိုင္လုံပါတယ္ေလ။ ဒီအေၾကာင္းကို သည္တစ္ခါေတာ့ က်ဳပ္ေရးျဖစ္ေအာင္ ေရးလိုက္ပါ့မယ္။ ဒါတင္မကဘူး၊ ခင္ဗ်ားတို႔ ညီအစ္ကိုဟာ ေသြးထြက္သံယို မျဖစ္ၾကဘဲ ကတိစကား အတိုင္း တည္တည္ၾကည္ၾကည္ ေဆာင္ရြက္ခဲ့ၾကတာကို က်ဳပ္သိပ္သေဘာက်တယ္ဗ်ာ။ ''ျမန္မာအစ တေကာင္းက''လို႔ ခံယူထားၾကတာ ဆိုေတာ့ က်ဳပ္တို႔ ျမန္မာေတြရဲ႕ သမိုင္းအစမႇာ ျပႆနာကို လက္႐ုံးရည္နဲ႔ မရႇင္းဘဲ ႏႇလုံးရည္နဲ႔ ရႇင္းခဲ့ၾကတာဟာ ဂုဏ္ယူေလာက္ပါေပတယ္ဗ်ာ''

ကံရာဇာငယ္ကို ကြၽန္ေတာ္ ေျပာတုန္းမႇာပဲ မီးျပန္လင္းလာပါတယ္။ ကိုယ္ေတာ္ေလး ကံရာဇာငယ္ကိုေတာ့ မေတြ႕ရေတာ့ပါ။


ေမာင္ဝံသ

ျမန္မာနုိင္ငံတြင္ အလုပ္လက္မဲ႔ ၁၀၉-၁၁၀ ေတြ အမ်ားႀကီးရွိေၾကာင္း ME မွ တည္ျပဳ

ဒီလူေတြ ဘာေတြလုပ္

ဒီထက္ ကိုယ္႔အတြက္ေရာ နုိင္ငံအတြက္ေရာ အက်ိဳးရွိတဲ႔အလုပ္ မရွိေတာ႔ဘူးလား


ျမန္မာနုိင္ငံတိုးတတ္ဖို႔ လူငယ္ေတြ လက္တြဲဖို႔လိုေၾကာင္း လက္ေတြ႔ျပ


အလုပ္မရွိ အကိုင္မရွိ ဘုရားေပၚတက္ ဝိုင္းႀကီးပတ္ပတ္ ေဆာ႔ေနသူမ်ား

ဒီမိုကေရစီအျမန္ရဖို႔ ဝိုင္းႀကီးပတ္ပတ္ ကစားစို႔

ဘုန္းႀကီးေတြ ရွိခိုးဦးခ်ခံထားရတဲ႔ မာတုကာမကို ဘုရားရိုက္မွာ စိုးလို႔ ကာကြယ္တာမ်ားလား

ဒီေယာက်္ားလူရြယ္ေတြ အခ်ိန္ျဖဳန္းေနတာေတြ ရပ္ဖို႔ေကာင္းၿပီ

လူငယ္ေတြ တကယ္ လုပ္နုိင္ပါေပတယ္ (ေသာက္တလြဲ)

"ဒီလုိလူေတြကုိ ႏုိင္ငံေရးလႈပ္ရွားမႈ႔တုိင္းမွာေတြ႔ႏုိင္တယ္။ သူတုိ႔ကုိ အုပ္ေပ်ာ္လုိ႔လည္း ေခၚတယ္။ လူေတြအုပ္စုလုိက္ စုရုံးစုရုံးလုပ္ေနရင္ သူ႔စိတ္ကအလုိလုိေပ်ာ္လာတယ္။ ပါ၀င္လႈပ္ရွားလာတယ္။ တခ်ဳိ ႔ သူေတြေခၚတာက ဒီလုိလူမ်ဳိး ကုိ ၁၀၉-၁၁၀ လုိ႔ေခၚတယ္။ အလုပ္မယ္မယ္ရမရွိ၊ အားေနေတာ့အပ်င္းေျပႏုိင္ငံေရးလုပ္သူမ်ားအျဖစ္ ေရာက္သြားတယ္။ အုပ္စုမရွိတဲ့အခါမွာ ဒီလူေတြဟာ ႏုိင္ငံေရးမလုပ္တက္ေတာ့တာကုိေတြ႔ရတယ္။ ႏုိင္ငံေရးလုပ္တယ္ဆုိတာ အုပ္စုရွိမွမဟုတ္ဘူး။ တစ္ေယာက္ တည္းလည္း လုပ္လုိ႔ရတယ္။ အပ်င္းေျပႏုိင္ငံေရးလုပ္သူေတြမ်ားလာတဲ့အခါ ေကာက္ရုိးမီးလုိပဲ ခဏေလး ၿငိမ္းသြားတယ္။

ျပည္ပမွာျဖစ္ေနတဲ့ ႏုိင္ငံေရးလႈပ္ရွားမႈဆုိတာကလည္း အုပ္ေပ်ာ္ေတြမ်ားလာၿပီး ေလကန္သလုိျဖစ္လာေနၿပီ။ ထိထိေရာက္ေရာက္မရွိသလုိ ျဖစ္ေနတယ္။ တခုခုလုပ္ၿပီးရင္ စကားမ်ား၊ ရန္ျဖစ္ၿပီး ေရွ ႔ဆက္လုပ္ဖုိ႔ ရပ္တန္႔သြား တာကုိသတိထားမိတယ္။ ဥပမာ- ၈၈၈၈ ေလးလုံးအခန္းအနား၊ ေဒၚစုေမြးေန႔ စတဲ့ႏုိင္ငံေရးအခန္းအနားလုပ္ တာဟာ ေနာက္ပုိင္းက်ေတာ့ ပါတီပြဲေပးသလုိမ်ဳိး ျဖစ္လာခဲ့တယ္။

ေနာက္တခု ညီလာခံ။ အေမရိကမွာ ခဏခဏ ၾကားရတယ္။ ဖုိ႔၀ိန္း ညီလာခံ။ စစ္အာဏာရွင္ ဖ်က္သိမ္းေရးညီလာခံ။ ဟုိ..ညီလာခံ။ ဒီ...ညီလာခံ။ လူေတြနဲ႔ ဆုံးျဖက္ခ်က္ခ်တယ္။ လူအမ်ားႀကီးနဲ႔ ဟုိ..ေကာ္မတီ ၊ ဒီ...ေကာ္မတီဖြဲ႔တယ္။ ေနာက္ဆုံးညီလာခံရဲ ႔ရလာဒ္က လူေတြစုံၿပီး၊ ေကာ္မတီဖြဲ႔စည္းေရး အဆင့္ေလာက္နဲ႔ရပ္တန္႔သြားတာမ်ားတယ္။

ေကာ္မတီရဲ ႔သက္တမ္၊ ေကာ္မတီရဲ ႔ေအာင္ျမင္မႈ႔ကုိတုိင္းတာတဲ့ေပတံ၊ တာ၀န္ခံမႈ၊ စနစ္တက်ရုံးအဖြဲ႔၊ လူအားေငြအားေတြကုိ မေတြ႔ခဲ့ရေသးဘူး။ အလုပ္အားတဲ့အခ်ိန္မွာ ႏုိင္ငံေရးကုိအပ်င္းေျပ၊ အျမည္းလုပ္ သလုိေတြျဖစ္လာေနတယ္။ လူစုံပါတီပြဲမွာ ပြားမယ္၊ ၿပီးရင္ေသာက္မယ္။ ဒီလုိမ်ဳိးေတြျဖစ္လာတဲ့အခါ လူအထင္မႀကီးေတာ့ပဲ၊ လူသစ္ေတြရဲ ႔ပူးေပါင္းပါ၀င္မႈအားနည္းလားတယ္။ ဒါဟာ ႏုိင္ငံေရးလုပ္တာမဟုတ္ဘူး။ ဒါဟာ ပါတီပြဲေပးတာသာျဖစ္တယ္။ ရွင္းလင္းျပတ္သားတဲ့ စီမံကိန္းလည္းမရွိဘူး။ ေအာင္ျမင္မႈ၊ ရႈံးနိမ့္မႈကုိ ျမင္ႏုိင္ရမယ္။ အခုလုိမ်ဳိးႏုိင္ငံေရးလုပ္ရွားမႈဟာ ကတယ္တန္းေတာ့ အရမ္းရုိးတယ္၊ ရွယ္မျဖစ္ေသးဘူး။" လို႔ လူ႔ေဘာင္သစ္ဒီမိုကရက္တစ္ ပါတီဝင္ေဟာင္းတစ္ဦး က ေျပာပါတယ္။

ဒီဓာတ္ပံုအေထာက္အထားေတြကို ၾကည္႔ျခင္းအားျဖင္႔ Myanmar Express မွ ျမန္မာနုိင္ငံတြင္ အလုပ္လက္မဲ႔ ၁၀၉-၁၁၀ ေတြ အမ်ားႀကီးရွိေၾကာင္း ၊ ဘာမွအက်ိဳးမရွိတဲ႔ အလုပ္ ေတြ လုပ္ရင္း အခ်ိန္ျဖဳန္းေနရေၾကာင္း၊ ဒီစိတ္ဓာတ္ ဒီလုပ္ရက္ ဒီအခ်ိန္ျဖဳန္းမႈေတြကို လုပ္ေနသူမ်ားနဲ႔ အားေပးေနသူမ်ားအေနျဖင္႔ အျမင္မွန္ အျမန္ဆံုးမရပါက ျမန္မာနုိင္ငံ၏ အနာဂါတ္အတြက္ ME အဖဲြ႔ မွ စိုးရိမ္ရပါေၾကာင္း သတိေပးလိုက္ပါသည္။


ေတြ႕ဆံုပြဲမႇ ေဆြးေႏြးပြဲသို႔ (၂)

ၿပီးခဲ့တဲ့အပတ္က ထြက္လာတဲ့ ဂ်ာနယ္အားလံုးလိုလို ျပည္ေထာင္စု၀န္ႀကီး ဦးေအာင္ၾကည္နဲ႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္တို႔ ေတြ႕ဆံုၾကတဲ့သတင္းကို မဂၤလာသတင္းအျဖစ္ ၀မ္းသာအားရ ေဖာ္ျပၾကတယ္။ ဒါတင္မက ေဆာင္းပါးေတြေရးၿပီးလည္း ႀကိဳဆိုေထာက္ခံၾကတာ ေတြ႕ရတယ္။


အားလံုး ႀကိဳဆုိေထာက္ခံ


ဂ်ာနယ္တခ်ဳိ႕က ႏိုင္ငံေရးပါတီ အသီးသီးနဲ႔ အလႊာေပါင္းစံုက ျပည္သူမ်ားရဲ႕ အာေဘာ္ကို ေဖာ္ျပရာမႇာ အားလံုး အားတက္သေရာ ေထာက္ခံၾကတာ ေတြ႕ရတယ္။'အလဲဗင္း' အြန္လိုင္းသတင္းစာမႇာ ေဖာ္ျပထားတဲ့
စာေရးသူရဲ႕'ေတြ႕ဆံုပြဲမႇ ေဆြးေႏြးပြဲသို႔' ေဆာင္းပါးကို ဖတ္႐ႈၿပီး ထင္ျမင္ခ်က္ေပးသူ အားလံုးကိုလည္း ႀကိဳဆို ေထာက္ခံၾကတာကို ထူးထူးျခားျခား ေတြ႕ရတယ္။ အြန္လိုင္းမႇာ ထင္ျမင္ခ်က္ ၀င္ေပးတယ္ဆိုတာက ဘယ္သူဘယ္၀ါ နာမည္မေဖာ္ဘဲ ေရးၾကတာ ဆိုေတာ့ အားလံုး ေထာက္ခံတာမ်ဳိး ရႇိခဲတယ္။ တစ္ခါတေလ မူရင္း အေၾကာင္းအရာကို ေသးသိမ္သြားေအာင္ တမင္တကာ ၀င္ေႏႇာက္သူ တစ္ေယာက္ေၾကာင့္ ထင္ျမင္ခ်က္ေပးသူခ်င္း ရန္ျဖစ္ၾကတာနဲ႔ပဲ အခ်ိန္ကုန္သြားတာမ်ဳိးေတြ ရႇိတယ္။

ေနနဲ႔ လကို တသလို


ဂ်ာနယ္ေဆာင္းပါးရႇင္ေတြေရးတဲ့ ေဆာင္းပါးအားလံုးမႇာလည္း ေတြ႕ဆံုပြဲမႇတစ္ဆင့္ အဓိပၸာယ္ ျပည့္၀ၿပီး အႏႇစ္သာရရႇိတဲ့ ေဆြးေႏြးပြဲမ်ား ျဖစ္လာဖို႔ ေမွ်ာ္လင့္ေၾကာင္း သိသိသာသာ ေဖာ္ျပထားၾကတယ္။ ျပည္သူအားလံုးကလည္း အလြန္႔အလြန္ လိုလား ေတာင့္တေနၾကတယ္။ 'ကမၻာဦးလူတို႔ ေနနဲ႔လကို ေတာင့္တၾကသလို'လို႔ ေျပာရင္ေတာင္ ေဒါသသင့္ရာေရာက္မယ္ မထင္ဘူး။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ အသက္ ၇၀ တန္း ေရာက္ေနၿပီ ျဖစ္တဲ့ စာေရးသူေတာင္ ၿငိမ္းခ်မ္းျခင္း စတဲ့ အၿမိဳက္အရသာေတြကို တစ္ႀကိမ္တစ္ခါမႇ ျပည့္ျပည့္၀၀ မခံစားခဲ့ရဖူးေလေတာ့ ငယ္ရြယ္သူေတြဆို ပိုဆိုးမႇာေပါ့။


ကိုယ္စိတ္ႏႇစ္ပါးခ်မ္းသာဖို႔


ဒီေခတ္ လူလတ္ပိုင္းနဲ႔ လူငယ္ အမ်ားစုက သန္းေခါင္ယံ အလည္လာသူမ်ား (midnight visitors) မ်ား ႀကီးစိုးတဲ့ ေခတ္တစ္ေခတ္ကို ၾကံဳဖူးခဲ့ၾကေလေတာ့ အခု ျပည္ေထာင္စု၀န္ႀကီး ဦးေအာင္ၾကည္နဲ႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္တို႔ ေတြ႕ဆံုၾကရာမႇာ အရင္ အႀကိမ္ေတြနဲ႔မတူ သတင္းမီဒီယာေတြကို ေတြ႕ဆံုခြင့္ေပး၊ ေမးတာကိုေျဖ လုပ္ခဲ့႐ံုသာမက ပူးတြဲေၾကညာခ်က္ပါ ထုတ္ခဲ့တာေၾကာင့္ ဒီတစ္ႀကိမ္ေတာ့ တကယ္ထူးၿပီ ဆိုၿပီး ရႊင္လန္းအားရ ျဖစ္ေနၾကတယ္။ဒါတင္မက 'ျပည္သူလူထု ကိုယ္စိတ္ႏႇစ္ပါး ခ်မ္းသာေစေရး အတြက္ ႏႇစ္ဖက္ ပူးေပါင္း ေဆာင္ရြက္ႏိုင္မည့္ အခြင့္အလမ္းမ်ားကို ေဆြးေႏြးခဲ့ၾကပါသည္'ဆိုတဲ့ ပူးတြဲ ေၾကညာခ်က္ေၾကာင့္ ပိုၿပီး အားတက္ၾကရတာ ျဖစ္တယ္။


ခုအခ်ိန္မႇာေတာ့ ဒီမိုကေရစီဆိုတဲ့ စကားဟာ ႏႇစ္ကိုယ္ၾကား ေျပာရတဲ့ 'တိုးတုိးသား' မဟုတ္ေတာ့ဘူး . . .


ဘာကိုလိုလားေတာင့္တသလဲ


ျပည္သူလူထု ကိုယ္စိတ္ႏႇစ္ပါး ခ်မ္းသာေစေရးဆိုတာ ဘာလဲ။ ျပည္သူေတြက ဘာကို လိုလားေတာင့္တ ေနၾကသလဲ။ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ ၈၀ ရာခိုင္ႏႈန္းေလာက္ရႇိတဲ့ ျပည္သူေတြဟာ လယ္ယာစိုက္ပ်ဳိးေရး လုပ္ငန္းနဲ႔ စိုက္ပ်ဳိးေရး ဆက္စပ္လုပ္ငန္းေတြမႇာ ပါ၀င္ လုပ္ကိုင္ေနၾကၿပီး ေက်းလက္ေဒသမ်ားမႇာ ေနထိုင္ၾကတယ္။ အမ်ားစုက မူလတန္းနဲ႔ အလယ္တန္း ပညာေလာက္ပဲ သင္ခဲ့ၾကရတယ္။ ေက်းလက္ လူ႔အဖြဲ႕အစည္းမို႔ အေနအထိုင္ ႐ိုးသားတယ္။


လိုအပ္မႈလည္း နည္းတယ္။ဆန္းျပား ေထြလီမႈ(sophisticated) သိပ္မရႇိဘူး။ အေန႐ိုးသလို သူတို႔ရဲ႕ လိုလား ေတာင့္တမႈလည္း ႐ိုးစင္းတယ္။ ၿမိဳ႕ေန ပညာတတ္ေတြလို 'ပစ္တုိင္းေထာင္႐ုပ္ ႀကိဳး႐ႈပ္ေအာင္' မလုပ္တတ္ၾကဘူး။


ခ်စ္တီးကို ေၾကာက္ရသလို


ရႇစ္ဆယ္ရာခိုင္ႏႈန္းမက ကိုးဆယ္ရာခိုင္ႏႈန္းေလာက္ရႇိတဲ့ သာမန္ ျပည္သူေတြအားလံုးရဲ႕ လိုလားေတာင့္တခ်က္က မိ႐ိုးဖလာ လုပ္ကိုင္ စားေသာက္ေနတဲ့ အလုပ္အကိုင္ေလးေတြကို ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္း အေၾကာက္အလန္႔ကင္းကင္း လုပ္ကိုင္ စားေသာက္ၿပီး ေနခ်င္တာေလာက္ပါပဲ။ ဒါထက္ တစ္ဆင့္တိုးၿပီး ေတာင့္တရမယ္ ဆိုရင္ေတာ့ ထြန္တံုးပိတ္ခ်ိန္ေတြမႇာ ရႇင္ျပဳနားသ အလႇဴမဂၤလာေတြ၊ ဘုရားပြဲေတြ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါး က်င္းပခ်င္တယ္။ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ သြားခ်င္လာခ်င္တယ္။ ေျပာခ်င္ ဆိုခ်င္တယ္။ ၾကည့္ခ်င္ ျမင္ခ်င္တယ္။ ဒီမိုကေရစီေတြ၊ ေအာ္တိုကေရစီေတြ၊ ဟိုလူးရႇင္း၊ ဒီလူးရႇင္းေတြကို နားမလည္ပါဘူး။ စိတ္လည္း မ၀င္စားပါဘူး။ ကိုယ့္လယ္ေလး ကိုယ္စိတ္ခ်လက္ခ် လုပ္ခြင့္ရရင္ပဲ ေက်နပ္ပါတယ္။ သူ႔ကြၽန္ဘ၀ ေနရစဥ္ကလို ခ်စ္တီးက လယ္လာသိမ္းမႇာကို တေၾကာင့္ၾကၾကနဲ႔ ေၾကာက္လန္႔ေနရတဲ့ ဘ၀မ်ဳိး ဘယ္သူမႇ ျပန္မေရာက္ခ်င္ၾကေတာ့ဘူး။


ပဋိညာဥ္ ကတိက၀တ္နဲ႔


ကိုးဆယ့္ငါး ရာႏႈန္းေလာက္ရႇိတဲ့ ျပည္သူေတြ လိုလား ေတာင့္တေနၾကတဲ့ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္း လုပ္ကိုင္ စားေသာက္ေနႏိုင္တဲ့ ဘ၀မ်ဳိးကို အျမန္ဆံုး ရရႇိေအာင္ ေဆာင္ရြက္ေပးဖို႔ အတြက္ ႏိုင္ငံအုပ္ခ်ဳပ္ မင္းလုပ္တဲ့ အစိုးရမ်ားနဲ႔ ႏိုင္ငံေရး အဖြဲ႕အစည္းေတြမႇာ လံုး၀ တာ၀န္ရႇိပါတယ္။ တိုင္းက်ဳိးျပည္က်ဳိးနဲ႔ ျပည္သူ႔အက်ဳိးကို သယ္ပိုးထမ္းေဆာင္ပါမယ္ ဆိုတဲ့ ပဋိညာဥ္ ကတိက၀တ္နဲ႔ ႏိုင္ငံ့ဘ႑ာက လစာ ရိကၡာကို ရယူခံစားေနၾကသူမ်ား မဟုတ္လား။ ဒီတာ၀န္ကို ေက်ေက်ပြန္ပြန္ မထမ္းေဆာင္ႏိုင္ရင္ ပဋိညာဥ္ ခ်ဳိးေဖာက္ရာ ေရာက္ပါတယ္။


အားလံုးရဲ့ တာ၀န္


ႏိုင္ငံ့တာ၀န္ဆိုတာ အင္မတန္ ႀကီးေလးတဲ့ တာ၀န္ႀကီး ျဖစ္တယ္။ အစိုးရဆိုတဲ့ အဖြဲ႕အစည္း တစ္ခုတည္းအားနဲ႔ မလံုေလာက္ဘူး။ ႏိုင္ငံအေရး လုပ္မယ္ဆိုတဲ့ ႏုိင္ငံေရး အဖြဲ႕အစည္း အားလံုး လူပုဂၢိဳလ္အားလံုး ပါ၀င္ လုပ္ေဆာင္ၾကဖို႔ လိုတယ္။ သူ႔အဖြဲ႕ ကိုယ့္အဖြဲ႕၊ သူ႔လူကိုယ့္လူ၊ သူ႕၀ါဒ ကိုယ့္၀ါဒဆိုတဲ့ ဂိုဏ္းဂဏ အျမင္ေတြနဲ႔ မၾကည့္ဘဲ တိုင္းျပည္အတြက္ဆိုတဲ့ ပန္းတိုင္ တစ္ခုတည္းကို ၾကည့္ၿပီး ေဆာင္ရြက္ၾကရမႇာ ျဖစ္တယ္။ အထူးသျဖင့္ ငါတို႔မႇ တုိင္းျပည္ခ်စ္တယ္၊ ငါတို႔သာ တိုင္းျပည္ကို ကယ္တင္ႏိုင္တယ္ ဆိုတဲ့ အတၲစြဲနဲ႔ မာန္မာန တိမ္သလႅာဖံုးေနမႈ တို႔ကို လံုး၀ ဖယ္ရႇားစြန္႔ပစ္ႏိုင္ရမႇာ ျဖစ္တယ္။


ကာလရႇည္ၾကာကင္းကြာ


ျမန္မာႏိုင္ငံမႇာ ဒီမိုကေရစီစံႏႈန္းမ်ားနဲ႔ ကင္းကြာခဲ့တာ ႏႇစ္ေပါင္းငါးဆယ္ ရႇိေတာ့မႇာ ျဖစ္တယ္။ ဒီကာလရႇည္ႀကီး အတြင္းမႇာ တစ္ပါတီ တစ္ဖြဲ႕တစ္စည္းတည္းရဲ႕ သေဘာနဲ႔ တုိင္းျပည္ကို အုပ္ခ်ဳပ္ခဲ့တာ ျဖစ္ေလေတာ့
မုန္းတီးနာၾကည္းမႈေတြ၊ တစ္ဖက္နဲ႔တစ္ဖက္ အျပန္အလႇန္ မယံုသကၤာ ျဖစ္မႈေတြ၊ ကိုယ့္အဖြဲ႕အစည္း တည္တံ့ဖို႔အတြက္ ကိုယ္နဲ႔မတူတဲ့ တျခား အဖြဲ႕အစည္းအားလံုးကို ေခ်မႈန္းပစ္ရမယ္ ဆိုတဲ့ အာဃာတေတြဟာ ဟိုဘက္ဒီဘက္ အဖြဲ႕အစည္းအားလံုးမႇာ ရႇိခဲ့ၾကတယ္။ ဒါဟာ အျပစ္ဆိုစရာေတာ့ မဟုတ္ဘူး။ မၿငိမ္းခ်မ္းတဲ့၊ တုိင္းရင္းသား အခ်င္းခ်င္း လက္နက္ကိုင္ တုိက္ခိုက္ေနတဲ့ အေျခအေနမႇာ ဒါမ်ဳိးေတြဟာ ျဖစ္႐ိုးျဖစ္စဥ္သာ ျဖစ္တယ္။


တိုးတိုးသားမဟုတ္


ခုအခ်ိန္မႇာေတာ့ ဒီမိုကေရစီ ဆိုတဲ့ စကားဟာ ႏႇစ္ကိုယ္ၾကား ေျပာရတဲ့ 'တိုးတုိးသား' မဟုတ္ေတာ့ဘူး။ အာဏာရ အစိုးရ ကိုယ္တိုင္က ေန႔စဥ္နဲ႔အမွ် တဖြဖြေျပာေနတဲ့စကား ျဖစ္ေနၿပီ။ လတ္တေလာေလးမႇာတင္ အစိုးရအဖြဲ႕က ျပည္ေထာင္စု၀န္ႀကီး ဦးေအာင္ၾကည္က ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ ေတြ႕ဆံုၿပီး 'ျပည္သူလူထု ကိုယ္စိတ္ႏႇစ္ပါး ခ်မ္းသာေစေရး အတြက္ ႏႇစ္ဖက္ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ႏိုင္မည့္ အခြင့္အလမ္းမ်ားကို ေဆြးေႏြးခဲ့ၾကပါသည္' ဆိုတဲ့ ေၾကညာခ်က္ ထုတ္ျပန္ခဲ့တယ္။ သတင္းသမားတစ္ေယာက္ရဲ႕ မ်က္စိထဲမႇာေတာ့ ႏႇစ္ဖက္ ပူးေပါင္း ေဆာင္ရြက္ႏိုင္မည့္ အခြင့္အလမ္းေတြ အမ်ားႀကီး ရႇိေနတာကို ျမင္ေနတာေၾကာင့္ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ ေရာင္ျခည္ကေလး ခပ္ေရးေရး သန္းလာတယ္။


အျပန္အလႇန္ေလးစား


ေတြ႕ဆံုေဆြးေႏြးမႈ ျဖစ္ေျမာက္ဖို႔၊ ေအာင္ျမင္ဖို႔ အတြက္ ပထမဆံုး လိုအပ္ခ်က္က ႏႇစ္ဖက္စလံုး ဒါမႇမဟုတ္ သံုးဖက္ေလးဖက္စလံုးရဲ႕ စိတ္အခံေတြမႇာ သူ႔ဘက္ငါ့ဘက္ ဆိုတဲ့ အျမင္ေတြကို ေဖ်ာက္ပစ္ဖို႔ လိုပါလိမ့္မယ္။
သူ႔ဘက္ငါ့ဘက္ဆိုတဲ့ အေျခခံ ကေန တစ္ဆင့္တက္ၿပီး 'ငါနဲ႔မတူ ငါ့ရန္သူ'ဆိုတဲ့ စိတ္ဓာတ္ေတြ ေပၚထြက္လာေစပါတယ္။

မတူျခားနားတဲ့ အယူအဆေတြ ကိုယ္စီ ရႇိေနၾကတာကို အျပန္အလႇန္ အသိအမႇတ္ျပဳ ေလးစားၿပီး တူညီတဲ့ပန္းတုိင္ အတြက္ အတူ လက္တြဲလုပ္လို႔ ရတာေတြကို အတူ တြဲလုပ္ျခင္းဟာ ဒီမိုကေရစီရဲ႕ အႏႇစ္သာရ ျဖစ္တယ္။ အစိုးရနဲ႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္တို႔ ၾကားမႇာ ကြဲလြဲခ်က္ေတြ ရႇိေနတာကို လတ္တေလာ မကိုင္တြယ္ၾကေသးဘဲ တူညီခ်က္ေတြကိုရႇာၿပီး အရင္ဆံုး ကိုင္တြယ္သင့္ၾကတယ္လို႔ ယူဆပါတယ္။

အားရႇိသူႏုိင္ျမဲ
ျမန္မာႏိုင္ငံမႇာ ရႇိေနတဲ့ အဖြဲ႕အစည္းအားလံုးမႇာ မတူညီတဲ့ မူ၀ါဒလမ္းစဥ္ေတြ ရႇိေနၾကေပမယ့္ ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံႀကီး တည္ေထာင္ခ်င္တယ္ ဆိုရာမႇာ တူၾကတယ္။ အားလံုးဟာ ကိုယ့္တုိင္းျပည္နဲ႔ ကိုယ့္လူမ်ဳိးကို ခ်စ္ၾကတယ္။
တုိင္းျပည္နဲ႔လူမ်ဳိး ေပ်ာက္မသြားဖို႔ အသက္ေပး ကာကြယ္ၾကမယ္ ဆိုတဲ့ အခ်က္မႇာ တူၾကတယ္။ ဒီတူညီခ်က္ေတြေပၚ အေျခခံၿပီး ေရႇ႕ဆက္ လုပ္စရာေတြ လက္တြဲ လုပ္ေဆာင္လုိ႔ ရတယ္။ အႏၲရာယ္ေတြကို စုေပါင္း
ကာကြယ္ႏိုင္ၾကတယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံ ဆိုတာက လူဦးေရ ေပါက္ကြဲထြက္လုမတတ္ မ်ားျပားတဲ့ ႏုိင္ငံႀကီးႏႇစ္ခုၾကားမႇာ ညပ္ေနတဲ့ ႏုိင္ငံ ေသးေသးေလး တစ္ခုသာ ျဖစ္တယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ လူဦးေရဟာ သူတို႔ ႏုိင္ငံႀကီးႏႇစ္ခုက
ျပည္နယ္တစ္ခုရဲ႕ လူဦးေရေလာက္ေတာင္ ရႇိတာ မဟုတ္ဘူး။ ေနာက္ၿပီး ကမၻာႀကီးတစ္ခုလံုးက ဒီမိုကေရစီေခတ္လို႔ ဘယ္ေလာက္ပဲ ေအာ္ေနေအာ္ေန တကယ္ေတာ့ 'အားရႇိသူ အႏိုင္ရစျမဲ' (might is right)ဆိုတဲ့ စစ္ဘုရင္၀ါဒက ႀကီးစိုးေနဆဲ ျဖစ္တယ္။


အႏၲရာယ္ေတြ ရႇိေနတယ္


လူဦးေရနည္းၿပီး စီးပြားေရးအရ ဖြံ႕ၿဖိဳးမႈ ေနာက္က်ေနတဲ့ ျမန္မာႏိုင္ငံ အဖို႔ စီးပြားေရး အရ၊ လူမႈေရးအရ၊ ယဥ္ေက်းမႈအရ ဘက္ေပါင္းစံုက ၀ါးၿမိဳခံရႏိုင္တဲ့ အႏၲရာယ္ အျမဲတမ္း ရႇိေနတယ္။ တိုင္းျပည္ရဲ႕ ေျမေပၚေျမေအာက္
သယံဇာတေတြနဲ႔ သစ္ေတာ၀ါးေတာႀကီးေတြ ေပ်ာက္ကြယ္သြားမယ့္ အႏၲရာယ္လည္း ရႇိေနတယ္။ အဲဒီေနာက္က ကပ္ပါလာတဲ့ ဥတုရာသီ ေဖာက္ျပန္မႈေတြနဲ႔ အယ္လ္နီညိဳတို့၊ လာနီညာ တို႔ရဲ႕ အႏၲရာယ္ေတြလည္း ရႇိေနတယ္။ ဒီလို အႏၲရာယ္ေတြ က်ေရာက္လာရင္ အစိုးရ တစ္ဖြဲ႕တည္း ခံရမႇာ မဟုတ္ဘူး။ ႏိုင္ငံေရး အဖြဲ႕အစည္းေတြသာ ခံရမႇာ မဟုတ္ဘူး။ တစ္တုိင္းတစ္ျပည္လံုး ျပည္သူေတြအားလံုး ခံၾကရမႇာ။ သဘာ၀ေဘးဆိုး ကပ္ဆိုးေတြ ေၾကာက္စရာ ေကာင္းသလို လူလုပ္ ေဘးဆိုးကပ္ဆိုးေတြကလည္း ေၾကာက္စရာ ေကာင္းပါတယ္။


မလြဲဧကံ


ဒီအႏၲရာယ္ေတြကို ဘံုရန္သူအျဖစ္ သေဘာထားၿပီး 'အေရးႀကီးက ေသြးစည္းၾက' ဆိုသလို အားလံုး လက္တြဲ ကာကြယ္ၾကဖို႔ လိုတယ္။ 'ငါနဲ႔မတူ ငါ့ရန္သူ' စိတ္ဓာတ္ေတြ စြန္႔ပစ္ၿပီး ခံစရာရႇိရင္ အားလံုး အတူတူ ခံၾကရမႇာပဲ။ အားလံုး 'ဆိုးတူေကာင္းဘက္'ေတြပဲ ဆိုတဲ့ စိတ္ဓာတ္မ်ဳိး ေမြးၾကရမယ္။ တစ္ဦးနဲ႔တစ္ဦး သံသယစိတ္ေတြနဲ႔ တံဆိပ္ အမ်ဳိးမ်ဳိးတပ္၊ နာမည္ အမ်ဳိးမ်ဳိး ေပးေနတာေတြ ရပ္ပစ္ၿပီး တိုင္းျပည္နဲ႔ လူမ်ဳိး မေပ်ာက္ဖို႔ ဆိုတဲ့စိတ္ တစ္မ်ဳိးတည္းနဲ႔ ေဆာင္ရြက္သြားၾကရင္ ျပည္သူလူထု တစ္ရပ္လံုး စိတ္ခ်မ္းသာ ကိုယ္ခ်မ္းသာ ျဖစ္ၾကရမႇာ မလြဲဧကံပါပဲလို႔ ေျပာလိုက္ခ်င္ပါတယ္။

၈၈၈၈ ၊ ၂၀၀၇ စက္တင္ဘာ မွ ယေန႔ အဓိကရုဏ္း ႀကီး/ငယ္၊ ဆႏၵျပပြဲ ႀကီး/ငယ္ အတုိ႔အထိ မီးေလာင္ရာ ေလပင့္ေပးသူမ်ားမွာ