ေဆြးေႏြးပြဲ ရလဒ္

... အစစ အရာရာ ဘာတစ္ခုမွ မက်န္ပဲ တစ္ေန႔တျခား ေမွ်ာ္လင္႔ခ်က္ကုန္ ေအာင္ ဆုတ္ယုတ္ေနေပမယ္႔ စိတ္မပူပါနဲ႔ဗ်ာ... မေသခင္ေတာ႔ သမတၱျဖစ္နိုင္ပါေသးတယ္... ကၽြန္ေတာ္တို႔လည္း စီးပြားေရး ပိတ္ဆို႔မႈေတြ ဒီထက္ပိုၿပီး အားသြန္ခြန္စိုက္ လုပ္မယ္... ေနာက္ႏွစ္ ကၽြန္ေတာ္ ထပ္ လာတဲ႔အခ်ိန္ ဒီလုိ ကုတင္မ်ိဳးနဲ႔ ေနရရင္ ကံေကာင္းပဲ...

ဧရာဝတီ >> ၂၀၁၀ ခုႏွစ္ ေမ လ ၁၀ ရက္ေန႔က ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ အေမရိကန္ အေရွ႕အာရွႏွင့္ ပစိဖိတ္ေရးရာ လက္ေထာက္ ႏုိင္ငံျခားေရး ၀န္ႀကီး မစၥတာ ကာ့တ္ ကမ္း ဘဲလ္တု႔ိ ယမန္ေန႔က အေဆာက္အဦး ျပင္ပတြင္ ေတြ႕ဆုံ ေဆြးေႏြးခဲ့ျခင္းသည္ စစ္အစိုးရက အသံဖမ္းယူမည္ကို စိုးရိမ္ေသာ ေၾကာင့္ျဖစ္ေၾကာင္း သုံးသပ္ေျပာဆိုေနၾကသည္။

ယမန္ေန႔က ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ (အလယ္) ႏွင့္ မစၥတာ ကာ့တ္ ကမ္းဘဲလ္ (ယာ) တို႔ အစိုးရ ဧည့္ေဂဟာ အျပင္ဘက္တြင္ ထီးမိုး၍ ေဆြးေႏြး ေနၾကသည္ကို ေတြ႕ရစဥ္ (ဓာတ္ပုံ - အေမရိကန္ သံ႐ုံး/ရန္ကုန္)

ေဒၚေအာင္ဆန္း စုၾကည္ႏွင့္ မစၥတာ ကမ္းဘဲလ္တို႔ တနာရီေက်ာ္ၾကာ ေတြ႔ဆုံ ေဆြးေႏြး ရာတြင္ အစိုးရက စီစဥ္ေပးသည့္ ဧည့္ေဂဟာ ဧည့္ခန္း အတြင္း၌ ၁၅ မိနစ္ခန္႔သာ စကားစျမည္ ေျပာဆုိ ၿပီးေနာက္ အဓိကက်ေသာ ေဆြးေႏြးမႈမ်ားကို အျပင္ဘက္တြင္ ထီးမိုး၍ ဆက္လက္ ေဆြးေႏြး ခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။

http://www.irrawaddy.org/bur/index.php/news/1-news/3132-2010-05-11-10-32-28

VOA >> ၂၀၁၀ ခုႏွစ္ ေမလ ၁၄ ရက္ေန႔က ျမန္မာစစ္အစိုးရအေပၚ စီးပြားေရးဒဏ္ခတ္ထားတာကို ေနာက္ထပ္ တႏွစ္သက္တမ္းတိုးဖို႔ သမၼတအိုဘားမား (Barack Obama) လက္မွတ္ ေရးထိုးလိုက္တဲ့အေၾကာင္း ေမလ ၁၄ရက္ေန႔စြဲနဲ႔ အိမ္ျဖဴေတာ္က ေၾကညာခ်က္ ထုတ္ျပန္လိုက္ပါတယ္...။

http://www1.voanews.com/burmese/news/international/US_Burma-93823749.html

အဓိကက်ေသာ ေဆြးေႏြးမႈမ်ား = ေနာက္ထပ္ တႏွစ္သက္တမ္းတိုးဖို႔ = ျမန္မာနိုင္ငံ ဆင္းရဲမြဲေတဖို႔ ??????? = ျပည္သူေတြ ဒုကၡေရာက္ဖို႔ ????????

Myanmar Express

Read More

ေဒၚလာစားတို႔၏ မဟာသူရဲေကာင္း

၁။ အစိုးရကို ဆန္႔က်င္သူ တစ္ဦးတစ္ေယာက္သည္ မည္သည္႔အေၾကာင္းေၾကာင္႔ျဖစ္ေစ ေန႔ခ်င္း၊ ညခ်င္း ေထာင္က်ခဲ႔လွ်င္ မဟာသူရဲေကာင္းျဖစ္၍ ေခါင္းစဥ္မ်ိဳးစံုျဖင္႔ ဆုတံဆိပ္မ်ားစြာ ရရွိသည္။ မည္သည္႔မ်ိဳးႏြယ္ျဖစ္ေစ၊ မည္သည္႔အလုပ္ေတြ လုပ္ခဲ႔သည္ျဖစ္ေစ အေရးမႀကီး။ ထိုသူ၏ ဂုဏ္ပုဒ္ကို ေဒၚလာစား အတိုက္အခံဘေလာ႔အားလံုးက ဘုမသိ၊ ဘမသိ ခ်ီးက်ဴး ေထာပနာ ျပဳ ေရးသား ေဖာ္ျပၾကသည္။

၂။ မည္သည္႔အနုပညာရွင္မဆို ေျပာခ်င္တာ ေျပာၿပီး ျပည္ပသို႔ ထြက္ေျပးခိုလံုလွ်င္၊ လုပ္ခ်င္တာ လုပ္ၿပီး ေထာင္က်ခဲ႔လွ်င္၊ အဖြဲ႔အစည္းတစ္ခုေထာင္ၿပီး ျပည္သူမ်ား အလွဴေငြျဖင္႔ ကမကထ လုပ္ခဲ႔လွ်င္ ေန႔ခ်င္း ညခ်င္း မဟာ သူရဲေကာင္းျဖစ္သည္။ ထိုသူတို႔ ေျပာသည္႔ စကားအားလံုးကို ေခ်ာင္းဆိုးသံ၊ ႏွာေခ်သံမွစၿပီး ေဒၚလာစား အတိုက္အခံ ဘေလာ႔ဂါ မ်ားက တစ္ခုခ်င္း အက်ယ္တဝင္႔ ထုတ္ေဖာ္ေရးသားၾကသည္။ ယခင္က မည္သို႔ေနခဲ႔သည္၊ မည္သည္႔ လုပ္ငန္းေတြ လုပ္ခဲ႔သည္ မ်ားကို မေလ႔လာၾက၊ ေလ႔လာရမွန္းလည္းမသိၾက။

၃။ မည္သူမဆို၊ သူခိုးျဖစ္ေစ၊ ဓါးျပျဖစ္ေစ၊ အသိပညာ အတက္ပညာရွိသည္ျဖစ္ေစ၊ မရွိသည္ျဖစ္ေစ၊ ယခု လက္ေပၚထြက္၊ လက္ေထာင္ၿပီး "ကၽြန္ေတာ္႔မွာ၊ ကၽြန္မမွာ ဘာေတြမရွိပါဘူး၊ ဘာေတြကုန္ေနပါၿပီ" (၃) ႀကိမ္တိတိ ေအာ္ပါက ေန႔ခ်င္း၊ ညခ်င္း မဟာ သူရဲေကာင္းျဖစ္ၿပီး၊ ေခါင္းစဥ္အမ်ိဳးမ်ိဳးႏွင္႔ ဆုတံဆိပ္မ်ားစြာရရွိကာ၊ ေဒၚလာစားအတိုက္အခံ ဘေလာ႔မ်ား၏ site bar တြင္ ခ်က္ခ်င္းဓာတ္ပံုႏွင္႔ နာမည္မ်ား ေရာက္သြားမည္။ ယခင္က ထုိသူ ဘာေတြလုပ္ခဲ႔သည္ မလုပ္ခဲ႔သည္မသိ ေနာက္ေနာက္တြင္ ဘာအစီအစဥ္ေတြ ရွိသည္ မသိေသာ္လည္း လမ္းထြက္ေအာ္သည္႔ ကိစၥတစ္ခုျဖင္႔ ၾကည္ညိဳ ကိုးကြယ္ၾကလိမ္႔မည္။

၄။ ဟိႏၵဴ တို႔က လုပ္ခ်င္တဲ႔ အျပစ္လုပ္ၿပီး ဂဂၤါျမစ္တြင္း ကိုယ္လံုးတီးျဖင္႔ ေရခ်ိဳးကာ အျပစ္ေဆးေၾကာၾက၏။ ခရစ္ယန္ တို႔က လုပ္ခ်င္တဲ႔ အျပစ္လုပ္ၿပီး ဘုရားေက်ာင္းမွ ဖာသာထံသို႔သြားေရာက္ၿပီး အျပစ္ဝန္ခံကာ အျပစ္ကို ဖယ္ရွားၿပီး လူေကာင္းျပန္လုပ္ၾက၏။ ဗုဒၶဘာသာတို႔က လုပ္ခ်င္တဲ႔ အျပစ္လုပ္ၿပီးပါက ပင္နီတိုက္ပံု ဝတ္၍ အျပစ္ေဆးေၾကာကာ လူေကာင္းလုပ္ၾက၏။ ထိုသူမ်ားကို ေဒၚလာစားတို႔က အက်ယ္တဝင္႔ ေရးသားေဖာ္ျပၾက၏။

၅။ နိုင္ငံျခား ေရာက္လာၿပီး ပညာလည္းျပစရာမရွိ၊ အလုပ္လည္း မယ္မယ္ရရမလုပ္တတ္၊ ေငြေၾကးကလည္း ခ်ိဳ႕တဲ႔သူမ်ား ဘေလာ႔တစ္ခုေထာင္ၿပီး ကမာၻဦးအစမွစၿပီး နာမည္ႀကီးခဲ႔သည္႔ ပုဂၢိဳလ္မ်ားဓာတ္ပံု၊ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းပံုႏွင္႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ပံု တင္ကာ ေန႔စဥ္ႏွင္႔အမွ် စိတ္ပ်က္စရာ ေကာင္းသည္႔ မိမိနိုင္ငံ ဓာတ္ပံုမ်ားကိုမွ ရွာတင္ၿပီး၊ စုတ္ပ်က္သပ္ေနသည္႔အေၾကာင္းမ်ားေရးပါက ေန႔ခ်င္းညခ်င္း ကိုယ္႔လိုလူမ်ားက ႀကိဳဆိုၾက၏။ အားေပးၾက၏

၆။ ေရွးဘဝ အဆက္ဆက္က မေကာင္းမႈမ်ား စဥ္ဆက္မပ်က္ လုပ္ခဲ႔ျခင္းေၾကာင္႔ ယခု ဘဝ တြင္ ေန႔စဥ္ႏွင္႔အမွ် မိုးလင္းတာႏွင္႔ ဆိုးဝါး ဆုတ္ပ်က္သက္ေသာ စာမ်က္ႏွာေတြ၊ အတင္းေတြ၊ ရန္လိုမႈေတြ စသည္႔ အ ကုသိုလ္အမႈမ်ားျဖင္႔ တန္ဖိုးရွိေသာ အခ်ိန္မ်ားစြာ ကုန္ဆံုးေနၾကရ၏။ မုသားမ်ားကို ေန႔စဥ္ က်ဴးလြန္ေနၾက၏။ ရန္လိုသည္႔ ပိုစ္႔တစ္ခု တင္လိုက္၊ ရန္လိုသည္႔ ကြန္းမန္႔ေတြ လိုက္ေပးလိုက္၊ စီေဘာက္စ္ေတြမွာ ရန္ျဖစ္လိုက္ႏွင္႔ အခ်ိန္ျပည္႔ ရန္လို ပူေလာင္ေနၾက၏။ ထိုသူမ်ားမွာ အျခားမဟုတ္ ေဒၚလာစား အတိုက္အခံ အတင္းသမားမ်ားႏွင္႔ ဘေလာ႔ဂါမ်ားသာ ျဖစ္ပါသည္။

ေအာက္ဆံုးမွာ ေဒၚလာစား တို႔ လင္႔ေတြကို ျမည္မာနုိင္လိုက္ၾကည္႔လိုက္ပါ။ ျမန္မာနိုင္ငံေကာင္းေၾကာင္း၊ သာယာလွပေၾကာင္း၊ စသည္႔ အခ်က္မ်ား တစ္ခ်က္မွ မရွိသလို ျမန္မာ႔ယဥ္ေက်းမႈ အေၾကာင္း တစ္ခုမွ ေရးမထားသလို ထိုစာမ်က္ႏွာမ်ားကို ျမန္မာနိုင္ငံကို မေရာက္ဖူးေသာ တစ္ဦးတစ္ေယာက္က၊ ဓာတ္ပံုမ်ား၊ ဗြီဒီယိုဖိုင္မ်ားႏွင္႔ စာအခ်ိဳ႕ကို ဖတ္ၾကည္႔ပါက ျမန္မာနိုင္ငံ ကို ယဥ္ေက်းမႈ မရွိေသာ ရိုင္းစိုင္း ဆုတ္ပ်က္ေသာနိုင္ငံအျဖစ္ သက္မွတ္ၾကေပမည္။ သို႔ျဖစ္ပါ၍ နိုင္ငံျခားေရာက္ ျမန္မာမ်ားလည္း အထင္ေသးခံရေပသည္။ စဥ္းစားသင္႔ပါသည္။ အရင္ကတည္းက အထင္မႀကီးျဖစ္ေနၾကသည္႔အထဲ မိမိေၾကာင္႔ ကိုယ္႔နုိင္ငံ ကိုယ္႔လူမ်ိဳးကို အထင္မႀကီး ေစလွ်င္ေနပါ။ မိမိေၾကာင္႔ အထင္ ထပ္အေသး မခံရေအာင္ ႀကိဳးစားေနထိုင္ၾကဖို႔ ေဒၚလာစားမ်ားကို အၾကံေပးလိုပါ၏။ Google မွာ Myanmar (သို႔) Burma (သို႔) Yangon ... စသည္ျဖင္႔ ရိုက္ၾကည္႔လိုက္ပါ။ ထြက္လာတဲ႔ ပံုေတြကို ၾကည္႔ၾကည္႔ပါ။ စုတ္ပ်က္သက္ေနတဲ႔ ပံုေတြအားလံုးက ေဒၚလာစားတို႔ အဖြဲ႔ေတြခ်ည္း က ေဖာ္ျပေနၾကတာပါပဲ။ စားဝတ္ေနရးအရ အတင္းေတြ ဆက္ေရးခ်င္ေရးပါ၊ ဟိုကူး ဒီကူးေတြ ကူးခ်င္ကူးပါ။ အ ကုသိုလ္အလုပ္ေတြ ဆက္လုပ္ခ်င္လုပ္ပါ။ သို႔ေသာ္ ဓတ္ပံုတင္ျခင္းမ်ားကို ဆင္ျခင္ၾကပါ။ အေကာင္းႏွင္႔ အဆိုးဆိုသည္မွာ အၿမဲ ဒြန္တြဲေနေသာေၾကာင္႔ အဆိုးေတြခ်ည္း မေရးပဲ မျမင္ခ်င္ဟန္ေဆာင္ထားသည္႔ အေကာင္းမ်ားကို ပါ မွ်မွ်တတ တင္နိုင္ေအာင္ ႀကိဳးစားၾကပါ။ ေဒၚလာစား ဘေလာ႔ဂါ အခ်င္းခ်င္း ဝိုင္းဝန္းထိန္းသိမ္းၾကပါ။ လြတ္လပ္စြာ ေဝဖန္ေျပာဆိုမႈကို လက္ခံၾကပါ။ ပိတ္တာေတြ၊ ဘန္းတာေတြ၊ ဖ်က္တာေတြ၊ တင္မေပးတာေတြကို ဆင္ျခင္ၾကပါ။ (အခ်ိဳ႕ ဘေလာ႔ေတြကိုသာ ေျပာျခင္းျဖစ္ပါသည္။)

Myanmar Express

Read More

ေျပာျပီးရင္လည္း ထပ္ေျပာ ေနရတာပါဘဲ

အေမရိကန္သုံး ဘန္းစကားေတြထဲမႇာ မၾကာခဏေတြ႔ရတတ္တဲ့ Manimal (Man+animal) ဆိုတဲ့ စကားလုံးကို လူတိရစၧာန္လုိ႔ ဘာသာျပန္ၿပီး မၾကာခဏေရးခဲ့ဖူးတယ္။ ေျခႏႇစ္ေခ်ာင္းနဲ႔ လမ္းေလွ်ာက္ေနလို႔ လူလို႔ေခၚေနၾကရေပမယ့္ စိတ္ဓာတ္ နဲ႔အက်င့္စ႐ုိက္က တိရစၧာန္အ႐ုိင္းအစိုင္းနဲ႔ ခြၽတ္စြပ္တူေနတဲ့ လူမ်ဳိးေတြကို လူလို႔မေခၚထုိက္ေၾကာင္း ေရးတာျဖစ္ပါတယ္။

နဖူးလက္တင္စဥ္းစားဖုိ႔မလို

တခ်ဳိ႕က လူပဲဒါေလာက္ေတာ့ မဆုိးႏိုင္ပါဘူးလို႔ ေျပာတတ္တယ္။ ႐ုပ္၀တၴဳပစၥည္းေတြ သိပ္ထြန္းကားတဲ့ အဆင့္မ်ဳိးကိုမေရာက္ေသးတာတစ္ေၾကာင္း၊ ျဗဟၼစိုရ္တရားေလးပါးကို အေလးထားတဲ့ ဗုဒၶဘာသာ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းမႇာ ေနထိုင္ျခင္းျပဳရတာက တစ္ေၾကာင္းေၾကာင့္ သူ႔ပတ္၀န္းက်င္မႇာ တိရစၧာန္အက်င့္စ႐ုိက္နဲ႔ ျပဳမူက်င့္ၾကံတာေတြရႇိသိပ္ၿပီး မျမင္မေတြ႔ရလို႔ လူပဲဒါေလာက္ေတာ့ မဆုိးႏုိင္ပါဘူးလုိ႔ ေျပာတာျဖစ္တယ္။ နဖူးေပၚလက္တင္ၿပီး စဥ္းစားစရာေတာင္ မလိုပါဘူး။ သတင္းစာတစ္ ေစာင္ ေကာက္လႇန္ၾကည့္လိုက္တာနဲ႔တင္ ကမၻာတစ္ခုလုံးမႇာ လူသားေတြ ဘယ္ေလာက္ထိ ကမ္းကုန္ေအာင္ ရက္စက္ၾကမ္းၾကဳတ္ကုန္ၾကၿပီလဲ ဆိုတာေတြ မျမင္ခ်င္အဆုံးေတြ႕ရမႇာ ျဖစ္ပါတယ္။

ကေလာင္ရႇက္လို႔ မေရး၀ံ့

ခရီးသည္အျပည့္ပါတဲ့ ေလယာဥ္ႀကီးေတြ အပိုင္စီးၿပီး လူေတြေသာင္းခ်ီရႇိေနတဲ့ မိုးေမွ်ာ္တုိက္ႀကီးႏႇစ္လုံးကို ၀င္ေဆာင့္တဲ့ ရက္စက္ၾကမ္းၾကဳတ္မႈမ်ဳိး ဘယ္တုန္းက ၾကားဖူးခဲ့လို႔လဲ။ လူမပါတဲ့ ေလယာဥ္ေပၚကေနၿပီး မူလတန္းေက်ာင္းေလးေပၚက်က်၊ ေဆး႐ုံေပၚက်က်၊ က်ခ်င္တဲ့ေနရာက်၊ မေကာင္းသူထိပ္ ေကာင္းသူထိပ္ပဲဆုိၿပီး ဗုံးၾကဲခ်တာမ်ဳိးေရာ ဘယ္အခါကမႇ ၾကံဳဖူးလို႔လဲ။ လူတစ္ေယာက္က စိတ္႐ူးထၿပီး ေမာင္းျပန္ေသနတ္ႀကီးနဲ႔ မူႀကိဳေက်ာင္းကေလးထဲ၀င္ၿပီး ဒလၾကမ္းေမႊ႔ယမ္းတာမ်ဳိးေကာ ဘယ္ေခတ္ကၾကားဖူးလို႔လဲ။ ကေလာင္ရႇက္လို႔ မေရး၀ံ့တဲ့ ယုတ္မာမႈေတြ အမ်ားႀကီးရႇိေသးတယ္။ အားလုံးေတြ႔ေန ဖတ္ေနၾကမႇာပါ။

ကိုယ့္အနီးနားပတ္၀န္းက်င္က လူေတြၾကားမႇာ စာနာစိတ္ဆုိတာေလးကို မေမ့မေလ်ာ့ ရႇိေနေစဖုိ႔ေတာ့ အခါခပ္သိမ္း ေဟာေနေျပာေနရမႇာပဲ . . .

ပိန္မသာ လိန္မသာ

အေနာက္ႏိုင္ငံေတြမႇာသာ လူေတြ႐ုိင္းကုန္ၾကတာမထင္နဲ႔ ကိုယ့္အနားပတ္၀န္းက်င္မႇာလည္း ႐ိုင္းကုန္တာပါပဲ။ စိတ္ဓာတ္နဲ႔ စာရိတၲပိုင္းမႇာေတာ့ ပိန္မသာလိန္မသာလို႔ ေျပာရင္ေတာင္ ရႏိုင္ေလာက္တယ္ ထင္မိတယ္။ ၾကည့္ေလ။ အလႇဴ မဂၤလာပြဲေနပြဲထုိင္လို လူေတာႀကီးထဲကို ရင္ဗလာေက်ာဗလာနဲ႔ ရင္ရႇားဂါ၀န္ႀကီး၀တ္လာတာမ်ဳိး ဘယ္အခါက ျမန္မာမိန္းကေလးေတြ လုပ္ရဲၾကလို႔လဲ။ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ ေကာလိပ္ေက်ာင္းသားေခတ္ ေက်ာင္းသူေတြဟာ ထမီကို ႏႇစ္ထပ္၀တ္ၾကတာပါ။ ေအာက္က ပိတ္လုံခ်ည္ရဲ႕ ဇာနားကေလးကို အေပၚလုံခ်ည္ရဲ႕အနားမႇာ ညီညီညာညာေပၚေနေအာင္ ဂ႐ုစိုက္၀တ္ၾကပါတယ္။ အခုေခတ္ေတာ့ နဂိုကပါးေနၿပီးသားလုံခ်ည္စကို စကတ္ထမီခ်ဳပ္၀တ္လုိက္ေတာ့ ဖန္ေပါင္းေခ်ာင္ထဲ ေရႊငါးလႊတ္ထားသလို ျဖစ္ေနပါေတာ့တယ္။

ျမင္ပါမ်ားေတာ့ ႐ိုးေနၿပီ

ျမင္မေကာင္း ႐ႈမေကာင္းေအာင္ တုိတိုေနတဲ့ စကတ္တိုေဘာင္းဘီတုိေတြနဲ႔ လမ္းသလားေနတဲ့ ျမင္ကြင္းေတြကေတာ့ ျမင္ပါမ်ားလို႔ ႐ိုးသေလာက္ျဖစ္ေနပါၿပီ။ ဇာတ္စင္ေပၚမႇာကေနတဲ့ ဇာတ္မင္းသားကို ပြဲၾကည့္ပရိသတ္မိန္းကေလးက စင္ ေပၚတက္ပန္းကုံးစြပ္ရင္းဖက္နမ္းတဲ့ ျမင္ကြင္းမ်ဳိးကလည္း အဆန္းမဟုတ္ေတာ့ဘူး။ ျမန္မာယဥ္ေက်းမႈက အရြယ္ေရာက္ေနတဲ့ သမီးကအေမကို ဖက္နမ္းႏႈတ္ဆက္တယ္ဆိုတာ မ်ဳိးေတာင္လုပ္ေလ့ရႇိတာမ်ဳိး မဟုတ္ပါဘူး။ အခုေတာ့ အကယ္ဒမီပြဲေတြ မႇာ နမ္းလိုက္ၾကတာ မ်က္စိကိုေနာက္ေနတာပါပဲ။ ေနာက္ၿပီးရႇိေသးတယ္။ အပ်ဳိအရြယ္မိန္းကေလးေတြက ကြၽန္မရည္းစားက ဘယ္သူ ဘယ္၀ါပါဆုိၿပီး ဂ်ာနယ္ေတြထဲမႇာ ထုတ္ေဖာ္ေျပာၾကားတာမ်ဳိး။ ေနာင္မယူျဖစ္တဲ့အခါက်ေတာ့ နာမည္ဆုိး ႀကီးျဖစ္က်န္ရစ္ေရာ။

ကမ္းကုန္ေနၿပီ

အေနာက္ႏုိင္ငံေတြမႇာဆုိရင္လည္း လက္မထပ္ဘဲအတူေနၿပီး ကေလးေမြးၾကတာေတြဟာ လုပ္႐ုိးလုပ္စဥ္တစ္ခုလိုလိုျဖစ္ေနၿပီ။ တခ်ဳိ႕ကေတာ့ ကေလးေမြးၿပီး သုံးႏႇစ္ေလးႏႇစ္ၾကာမႇာ လက္ထပ္ၾကတယ္။ တခ်ဳိ႕ကေတာ့ ေလးငါးေျခာက္ႏႇစ္ အတူေနၿပီးမႇ ႏႇစ္ဦးသေဘာတူ လမ္းခြဲၾကတယ္။ အတြဲအသစ္ကိုယ္စီနဲ႔ အတူေနၾကျပန္တယ္။ စာေစာင္ေတြကလည္း အတူေနအေဖာ္လို႔ (companion partner)ေရးၾကတယ္။ ခ်ဳပ္ၿပီးေျပာရရင္ ကမၻာတစ္ခုလုံးမႇာ လူသားေတြဟာ ရႇက္ျခင္းေၾကာက္ျခင္းဆိုတဲ့ ဟီရိၾသတပၸတရား ကင္းမဲ့ကုန္ၾက႐ုံမက ရက္စက္ၾကမ္းၾကဳတ္တဲ့ ေနရာမႇာလည္း ကမ္းကုန္ေနၿပီလို႔ ေျပာရေတာ့မႇာျဖစ္တယ္။ သႀကၤန္ေရကစားေနတဲ့ လူေတြၾကား ဗုံးခြဲတယ္ဆုိတဲ့လုပ္ရပ္ကို သာၾကည့္ပါေတာ့။

ေငြကျခယ္လႇယ္

လူသားေတြ အရႇက္အေၾကာက္ကင္းမဲ့ၿပီး ႐ုိင္းသထက္႐ုိင္းလာရတဲ့ အဓိကအေၾကာင္းအရင္းကေတာ့ ေနရာတကာမႇာ ေငြကျခယ္လႇယ္တဲ့ ေနရာကိုေရာက္လာတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ျဖစ္တယ္ထင္ပါတယ္။ ဒီေခတ္မႇာ ေငြမရႇိရင္ လူရာမ၀င္ေတာ့ဘူး။ ေငြရႇိရင္ေတာ့ ဘာမဆုိအကုန္ျဖစ္တယ္။ အဲဒီေတာ့ ဘယ္နည္းနဲ႔ရရ ေငြရဖုိ႔အဓိကျဖစ္လာတယ္။ ''ေၾကာင္ျဖဴတာမည္းတာ အေရးမႀကီးဘူး။ ႂကြက္မိဖုိ႔သာလိုရင္းပဲ'' ဆိုတဲ့ အဘိဓမၼာက ေနရာတုိင္းလႊမ္းမိုးလာတယ္။ ေငြရဖုိ႔အတြက္ လူေတြဟာ ဘနဖူးကိုေတာင္ သိုက္တူးဖုိ႔ ၀န္မေလးၾကေတာ့ဘူး။ မူ၀ါဒ'Principle' တုိ႔ ဂုဏ္သိကၡာ 'Dignity'၊ 'Honour' တုိ႔ဆိုတာေတြကို ထည့္စဥ္းစားမေနေတာ့ဘူး။ စဥ္းစားတဲ့ လူဆိုရင္လူမုိက္ပဲ။ လူ႔တန္ဖုိးဆိုတာေငြပဲ ဂုဏ္သိကၡာမဟုတ္ဘူး။

ဘာေၾကာင့္အက်င့္ပ်က္တာလဲ

ေငြေၾကာင့္သာမဟုတ္ရင္ လူေတြဒီေလာက္ပ်က္စီးစရာအေၾကာင္း မရႇိပါဘူး။ ယိုးဒယားကသက္ဆင္ အာဏာကို ခုထိတန္းတန္းစြဲျဖစ္ေနတာ ေငြေၾကာင့္ပဲ။ ခ်မ္းသာသထက္ ပိုခ်မ္းသာခ်င္တဲ့ ေလာဘေၾကာင့္ပဲ။ ေလာကမႇာ ဘယ္သူမႇ အက်င့္ပ်က္ ျခစားသူလို႔ အေခၚခံခ်င္မယ္ မထင္ပါဘူး။ ေငြေၾကာင့္သာ သိသိႀကီးနဲ႔က်ဴးလြန္ေနၾကတာျဖစ္မႇာပါ။ ဘယ္မိန္းကေလးမႇ မလုံတလုံ၀တ္ၿပီး ဓာတ္ပုံ႐ုိက္ပုိက္ဆံရႇာခ်င္မယ္လို႔ မထင္ပါဘူး။ ေငြရဖုိ႔အတြက္ လုပ္ရတာျဖစ္မႇာပါ။ ေပ်ာ္လို႔ အႏႇိပ္ခန္းမႇာ အလုပ္လုပ္တယ္ဆိုတဲ့ မိန္းကေလးမ်ဳိးလည္း ရႇိမယ္မဟုတ္ပါဘူး။ ေငြေၾကာင့္ပါပဲ။

မေကာင္းတာလုပ္မႇ ေကာင္းတာျဖစ္

အေနာက္ႏိုင္ငံေတြမႇာလည္း လူေတြ႐ုိင္းသထက္႐ုိင္းလာၾကတာေတြကို သိပါတယ္။ သမၼတေရဂန္ လက္ထက္ကဆုိရင္ ေက်ာင္းေတြမႇာ ဘာသာေရးသင္ခန္းစာေတြ ထည့္သြင္းသင္ၾကားဖုိ႔ေတာင္ ၾကံစည္ခဲ့ပါေသးတယ္။ ကန္႔ကြက္သူမ်ားလုိ႔သာ အေကာင္အထည္ မေဖာ္ခဲ့တာပါ။ အေကာင္အထည္ေပၚခဲ့ရင္လည္း အရာေရာက္မယ္ မထင္ပါဘူး။ ဒီေခတ္လူေတြရဲ႕ ပညာတတ္ေျမာက္မႈႏႈန္း ျမင့္ပါတယ္။ အဲဒီေတာ့ မေကာင္းမႈကို မေကာင္းမႈမႇန္းသိပါ တယ္။ မသိလို႔ ျပဳမူေနၾကတာမဟုတ္ပါဘူး။ ေကာင္းတာကိုလုပ္ခ်င္ေပမယ့္ ေကာင္းတာလုပ္လို႔ ေကာင္းတာေတြျဖစ္မလာဘဲ။ မေကာင္းတာလုပ္မႇ ေကာင္းတာေတြျဖစ္လာတဲ့ ေခတ္ႀကီးေၾကာင့္ ေကာင္းတာေတြမလုပ္ႏိုင္ေအာင္ ျဖစ္ေနၾကရတာလုိ႔ပဲ စာနာစိတ္နဲ႔ ေတြးမိပါတယ္။

လက္နက္ေကာင္း

လူ႔တန္ဖိုးကို ေငြနဲ႔တုိင္းတာေနသမွ် ကာလပတ္လုံးေတာ့ ကမၻာႀကီးတစ္ခုလုံး ဒီလိုပဲ ပစၥႏၲရာဇ္အရပ္သဖြယ္ ျဖစ္ေနဦးမႇာပါပဲ။ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ လုပ္ႏုိင္တာကေတာ့ ကိုယ့္ပတ္၀န္းက်င္ ကိုယ့္လူ႔အဖြဲ့အစည္းမႇာ ေငြနဲ႔ျခယ္လႇယ္တဲ့ လုပ္ရပ္မ်ဳိးေတြ မ်ားသထက္မ်ားမလာေအာင္ တတ္စြမ္းသေလာက္ ကာကြယ္တားဆီးတာပဲျဖစ္ပါတယ္။ ကာကြယ္တားဆီးဖုိ႔အတြက္ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ လက္နက္ေကာင္းတစ္ခုရႇိပါတယ္။ ေငြရဲ႕ အရႇိန္အ၀ါတန္ခုိးၾသဇာေအာက္မႇာ ေမႇးမႇန္ေနတာကို ပြတ္သပ္အေရာင္ တင္ၿပီး ထုတ္ယူသုံးစြဲႏုိင္ပါတယ္။ အဲဒါကေတာ့ 'စာနာစိတ္'ပါ။ ဘာသာတရားတုိင္းက ကိုယ္ခ်င္းစာစိတ္ထားဖုိ႔ ဆုံးမၾကပါတယ္။ ေငြက ဖ်က္ဆီးလို႔ ပ်က္စီးသြားခဲ့ရတာပါ။ ဒါကို မြမ္းမံျပင္ဆင္ၿပီး သုံးၾကရမႇာ ျဖစ္ပါတယ္။

မုိးႀကိဳးပစ္တာ ထန္းလက္ကာ

စာနာစိတ္ဆိုတာ ကိုယ္ကစၿပီးက်င့္သုံးရမႇာပါ။ သူတစ္ပါးကို ႏိုင္ထက္စီးနင္းျပဳဖုိ႔ျဖစ္လာရင္ (ဥပမာ) လူတစ္ေယာက္ကို ထုိးႀကိတ္႐ုိက္ႏႇက္ဖုိ႔ ျဖစ္လာရင္ သူသာငါ့မိငါ့ဖိ၊ ငါ့ညီအစ္ကိုေမာင္ႏႇမ ငါ့သားငါ့သမီးျဖစ္ရင္ ဘယ္လိုလုပ္မလဲလို႔ ေတြးၾကည့္ဖုိ႔။ လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ စည္းစိမ္ခ်မ္းသာကို ပ်က္စီးေအာင္လုပ္ဖုိ႔ ၾကံဳႀကိဳက္လာရင္ သူသာ ငါ့ညီ၊ ငါ့ဖ၊ ငါ့ညီအစ္ကိုေမာင္ႏႇမ၊ ငါ့သားငါ့သမီးျဖစ္ရင္ ဘယ္လိုလုပ္မလဲလို႔ ေတြးၾကည့္ဖုိ႔ပါ။ ဒီလို ကိုယ္ခ်င္းစာစိတ္နဲ႔ အရာရာကို စဥ္းစားမယ္ဆုိရင္ အ႐ုိင္းစိတ္ေတြ ေလ်ာ့ပါးတန္သေလာက္ ေလ်ာ့ပါးႏုိင္ပါတယ္။ မိုးႀကိဳးပစ္တာ ကိုထန္းလက္နဲ႔ကာသလိုေတာ့ ျဖစ္ပါတယ္။ အရာရာကိုေငြကျခယ္လႇယ္တဲ့ စနစ္ႀကီးရႇိေနသမွ်ေတာ့ လူေတြကိုမ႐ုိင္းေအာင္ လုပ္လုိ႔မရႏုိင္ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ဒီအတုိင္းဘာ မႇမလုပ္ဘဲလက္ပိုက္ ၾကည့္ေနလုိ႔ လည္းမျဖစ္ပါဘူး။ ကိုယ့္အနီးနားပတ္၀န္းက်င္က လူေတြၾကားမႇာ စာနာစိတ္ဆုိတာေလးကို မေမ့မေလ်ာ့ ရႇိေနေစဖုိ႔ေတာ့ အခါခပ္သိမ္း ေဟာေနေျပာေနရမႇာပဲျဖစ္ပါတယ္။

လူထုစိန္ဝင္း

Read More